vrijdag 28 juli 2017

Schrijfdagboek week 2: Sneeuwvlokmethode & schrijfsoftware

Ik vind het zelf altijd erg leuk om te lezen hoe schrijvers te werk gaan en ik heb een reden nodig om mezelf te motiveren om een beetje door te schrijven, dus ik heb besloten om een schrijfdagboek bij te houden. Elke vrijdag zal ik een update over mijn schrijfproces op mijn blog plaatsen, compleet met stockfoto's die mijn emoties weergeven. Vandaag bespreek ik mijn ervaring met schrijfsoftware en (het gebrek aan) vooruitgang van mijn roman die geen roman is.

Vorige week heb ik verteld over het lange verhaal waaraan ik als oefening werk met behulp van de Sneeuwvlokmethode, een stappenplan voor het schrijven van een boek. Ik zat toen een beetje vast bij stap zeven, ofwel het gedetailleerd uitwerken van de personages. Het is me gelukt om één hele character chart af te krijgen, terwijl ik er vijf gepland had. Na die ene was ik het zo zat dat ik voor elk personage een leeftijd en een jeugdtrauma heb verzonnen. Als mijn personages dan per se iets over zichzelf willen vertellen in het verhaal, kunnen ze heerlijk losgaan over gescheiden ouders, vervelende of gehandicapte broers en zussen, of die acht lange jaren waarin ze zo afschuwelijk werden gepest. En als ze een lievelingskleur nodig hebben, kijk ik naar het shirt dat ik die dag aan heb en wordt het die kleur. Ik zei het vorige week al: als het kan, ben ik graag lui. Als het niet kan ook.

Wanneer je eindelijk aan jezelf toegeeft dat stap zeven volkomen kut is.


vrijdag 21 juli 2017

Schrijfdagboek week 1: Het begin

Ik vind het zelf altijd erg leuk om te lezen hoe schrijvers te werk gaan en ik heb een reden nodig om mezelf te motiveren om een beetje door te schrijven, dus ik heb besloten om een schrijfdagboek bij te gaan houden. Elke vrijdag zal ik een update over mijn schrijfproces op mijn blog plaatsen. Vandaag vertel ik over de maand na het uitkomen van een verhalenbundel, het beginnen aan een roman en het jureren bij een schrijfwedstrijd. 


Verhalenbundel
Op 15 juni werd Historische Verhalen - Korte verhalen uit de Oudheid gepresenteerd in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Over de boekpresentatie schreef ik eerder een blog, dus daar zal ik nu niet verder op ingaan. De maand erna werd vooral gevuld met wachten tot er recensies kwamen. En dat wachten gaat nu gewoon door. De pech met een verhalenbundel is dat recensenten hem niet supersnel uitlezen. Ik schreef negen van de tweeëntwintig verhalen uit de bundel, dus ik krijg nog steeds dagelijks hartkloppingen bij het uitrekenen van de kans dat een recensent één van mijn verhalen volkomen kut zou vinden. Tot nu toe is dat gelukkig nog niet gebeurd. Als je wilt bijhouden of mijn verhalen met de grond gelijk worden gemaakt, kan je de Facebookpagina van Historische Verhalen of Hebban in de gaten houden. En oh, vorige week namen Key Tengeler - een van de twee andere auteurs - en ik een promotiefilmpje op waarin we allebei ongeveer twee minuten lang voorlezen. Ik denk dat dat binnenkort wel ergens online komt. Of ik dat leuk of niet leuk vind, weet ik nog niet. Tijdens het opnemen heb ik echt veel te veel gelachen, maar gelukkig was er anderhalve goede take.

Een van de weinige geconcentreerde momenten.

Het beginnen aan een roman
Ik noem het gewoon een lang verhaal, maar 'roman' staat beter voor Google, vandaar dat ik dat woord in het kopje heb staan. Dit lange verhaal is niet bedoeld voor een uitgever. De kans is groot dat ik het nooit aan iemand zal laten lezen. Tenzij het echt heel goed wordt, natuurlijk. En ik heb ook wel eens meegemaakt dat een uitgever me vroeg om werk op te sturen terwijl ik helemaal geen werk had liggen, dus die situatie wil ik voortaan ook voorkomen. Voorlopig is het echter alleen bezigheidstherapie. Ik heb het laatste jaar heel veel korte verhalen geschreven, waarvan de meerderheid historische fictie is, en ik wil nu even iets anders. Voordat ik meedeed aan schrijfwedstrijden, voordat ik überhaupt wist dat er zoveel schrijfwedstrijden bestonden, schreef ik alleen maar lange verhalen. Op mijn vijftiende stuurde ik zelfs een lachwekkend slecht manuscript naar een uitgeverij, die het manuscript eerst kwijtraakte, het een paar maanden later weer vond en me als troost een berg tips stuurde. Ik heb veel van dat manuscript geleerd en ik hoop ook van dit lange verhaal veel te leren.

Voor het lange verhaal maak ik gebruik van de Sneeuwvlokmethode. Die heb ik nog nooit eerder gebruikt. Het idee is dat je verhaal ontstaat zoals je een sneeuwvlok tekent: een ruwe vorm met steeds meer details, zoals in deze afbeelding (hoewel ik wel een beetje bang word van de overgang tussen de laatste twee plaatjes):


woensdag 12 juli 2017

Harry Potter Expo Utrecht

Sinds ik een optreden had in Utrecht en het gebouw van de Harry Potter Expo had gezien, wist ik dat ik erheen wilde. Op maandag vroeg vriendin Fleur wat ik de dag erna deed en op dinsdag stonden we vol stress op het station omdat de trein niet reed, hoe mooi kan het leven zijn. Na wat opstartprobleempjes waren we toch nog vrij vlot in Utrecht. Vooraf leek de Harry Potter Expo me vooral heel erg duur, maar ik moet zeggen dat hij de hele twintig euro waard was. Als je benieuwd bent naar mijn verslag, heel veel foto's en wat filmpjes, lees dan vooral door!

Bij de ontvangst mocht je een sjaal kiezen en werd je op de foto gezet. Wij staan er relatief blij op, maar achteraf hadden we het misschien leuker gevonden om ons wat, eh, meer uit te leven. Ik ben wel blij dat ik dat niet heb gedaan, nu kan ik deze foto met een gerust hart online zetten. Ik heb de wand/toverstok van Sirius Black, Fleur heeft die van Ron Weasley. Ik ben ook weer niet zo'n nerd dat ik dit zelf heb ontdekt, het werd ons verteld.


Aan het einde van de tour heb je de mogelijkheid om de foto te kopen. Nadat die foto was gemaakt, werden we (met maar vier andere mensen, hoe luxe) een zaal ingeleid waar verschillende mensen uit het gezelschap mochten plaatsnemen onder de Sorteerhoed/Sorting Hat. Je zult trouwens merken dat ik de Engelse en de Nederlandse namen uit Harry Potter door elkaar gebruik, dat is het gevolg van elk boek lezen in het Nederlands (ik was twaalf toen het laatste deel uitkwam en ik was al fan vanaf de release van De Vuurbeker) en de films zien in het Engels (ik was zestien toen de laatste film uitkwam). Nu ik dit typ, lijkt het heel lang geleden, inmiddels ben ik tweeëntwintig, bijna hoogbejaard. Maar goed, terug naar de tentoonstelling. Fleur werd in Gryffindor/Griffoendor gesorteerd, dus die had meteen een goed humeur voor de rest van de dag. Sorting Hat, bedankt.

Vervolgens kregen we een soort trailer zonder tekst te zien om ons alvast in de sfeer te brengen: zeven digitale posters veranderden in filmbeelden, compleet met muziek erbij. Nadat dat was afgelopen, werden we langs een replica van de trein naar Hogwarts/Zweinstein naar de tentoonstellingsruimte gebracht. Dit alles door enthousiaste medewerkers, ik was verbaasd hoe opgewekt en fanatiek het personeel was.

Tijdens de tentoonstelling mag je fotograferen, alleen niet met flits, dus ik heb veel foto's gemaakt. Omdat het licht op sommige plaatsen beter was dan op andere plaatsen, zie je dat terug in de kwaliteit van de foto's. Verder is dit een selectie. Ik heb nog veel meer gefotografeerd en er is ook nog veel meer te zien. De foto's zijn verdeeld op thema en bij elk thema heb ik een bijpassend fragment uit de Harry Potter-films gezocht. Op elke foto kan je klikken voor een vergroting. Enjoy!

1. Een vitrine met o.a. de Sluipwegwijzer/Marauder's Map en één van de brieven met Harry's toelating tot Zweinstein/Hogwarts. In tegenstelling tot de meeste mensen vind ik de Nederlandse vertaling van de boeken behoorlijk goed, Wiebe Buddingh' heeft zijn best gedaan om veel creatieve Nederlandse namen te verzinnen die vaak behoorlijk dicht bij het origineel blijven.


Een detail van de brief to Mr H. Potter. Als je op de foto klikt, is hij leesbaar.

Fragment uit de The Philosopher's/Sorcerer's Stone: