dinsdag 10 september 2019

Zes tips om sociale situaties voor schrijvers te overleven

Eén miljoen mensen in Nederland zijn bezig met creatief schrijven. Ik ben er één van, jij misschien ook. Inmiddels heb ik het contract getekend voor mijn debuutroman en op mijn blog deel ik mijn ervaringen. Vandaag vertel ik over sociale situaties waaraan je als schrijver niet kunt of wilt ontsnappen: prijsuitreikingen, boekpresentaties en borrels. Deze evenementen zijn belangrijk voor het leggen van contacten en als je niet meer nerveus bent, worden ze zelfs leuk. Hier zijn zes tips om sociale situaties voor schrijvers te overleven.

1. Trek niet je nieuwste kleren aan.
Natuurlijk is het de bedoeling dat je wat leuks aantrekt, maar als je een outfit kiest die je al eerder hebt gedragen, weet je precies wat je kunt verwachten en hoef je bijvoorbeeld niet de hele avond bang te zijn dat die nieuwe high waisted broek toch afzakt. Bovendien voelt zo'n outfit vertrouwd en dat is geruststellender dan je zou denken. Hetzelfde geldt voor je haar en eventuele make-up: als ik nerveus ben, probeer ik nooit een nieuwe look uit.

2. 'Ik ken niemand' is géén excuus om niet te gaan.
De afgelopen week had ik twee borrels: één van mijn nieuwe universiteit, meteen op de eerste dag van de colleges, en één van mijn uitgeverij. Bij de eerste borrel kende ik niemand en bij de tweede bijna niemand. Binnenkomen is doodeng, maar guess what: eigenlijk is het heel makkelijk om ergens bij te gaan staan en deel te nemen aan het gesprek. Je moet (letterlijk) die stap zetten en dan komt alles goed. Als je geen idee hebt hoe je een gesprek moet beginnen: mensen praten graag over zichzelf, dus dat is een mooi startpunt.

Bovendien kan je altijd aan iemand vragen waarom hij/zij op de borrel is: 'Wat voor boeken schrijf jij?' Of bij een schrijfwedstrijd: 'Wat voor tekst heb jij ingestuurd?' Maak niet de fout om, zoals ik jaren geleden aan Ted van Lieshout vroeg op een literaire avond, te zeggen: 'Wat doe jij hier?' Hij was een heel aardige man en lachte erom, maar als je per ongeluk een redacteur te pakken hebt die interesse zou kunnen hebben in jouw manuscript, is het misschien een minder handige gespreksopener.

Vergeet niet dat je nooit de enige bent die niemand kent, anderen willen net zo graag met jou praten als jij met hen!