dinsdag 16 juli 2019

Ervaringen met reguliere uitgeverijen

In mijn vorige blogs vertelde ik dat er één miljoen mensen in Nederland bezig zijn met creatief schrijven. Ik ben er één van, jij misschien ook. Het kan zijn dat je zelfs een boek wilt schrijven, bijvoorbeeld een roman of een thriller. Daarvoor heb je meestal een uitgeverij nodig. Op internet lees ik veel negatieve verhalen over traditionele, reguliere uitgeverijen. De afgelopen jaren heb ik een aantal van deze uitgeverijen beter leren kennen en begin 2019 tekende ik het contract voor mijn debuutroman bij Atlas Contact. Vandaag vertel ik over mijn ervaringen met redacteurs, afwijzingen en het schrijven van een boek. Zijn de negatieve verhalen terecht?

1. Redacteurs zijn aardig.
Online zie ik vaak kritiek op stagiairs en redacteurs. Dit is onterecht. Elke redacteur of stagiair met wie ik ooit heb gesproken was ongelooflijk aardig, zelfs wanneer hij of zij geen interesse in mijn werk had. Het zijn mensen die van lezen houden en goede boeken willen maken. Je kunt een redacteur verwijten dat jouw manuscript is afgewezen, maar dat ligt lang niet altijd aan hem of haar: misschien is het niet goed genoeg geschreven of heb je de pech dat de uitgeverij al een vergelijkbare publicatie op de planning heeft staan.

2. Uitgeverijen geven wél debutanten uit.
Mensen roepen veel te vaak dat uitgeverijen geen debutanten aanmoedigen, of dat er alleen BN’ers worden uitgegeven. Hier heb ik uitgelegd waarom dat niet klopt. Een reguliere uitgeverij vinden is niet makkelijk. Bij mij duurde het jaren. Ik heb meegedaan aan schrijfwedstrijden, een zomerkamp, een talentontwikkelingstraject en een Parijsresidentie. Ik heb talloze verhalen geschreven, hopeloos gefaald, afwijzingen geteld, overwogen om te stoppen, prijzen gewonnen, genoten, vrienden gemaakt en heel veel plezier gehad. Dat zijn stappen die veel debutanten zetten voordat ze bij een uitgeverij terechtkomen. Het is hard werken. Ik begrijp dat het makkelijker is om te zeggen dat uitgeverijen geen debutanten willen of dat alleen BN’ers welkom zijn, maar doe niet alsof dat de waarheid is.


3. Ongevraagde manuscripten in de ‘slushpile’ worden niet altijd volledig gelezen.
Ik heb jaren geleden een manuscript teruggekregen waarbij de eerste pagina niet eens was omgeslagen. Terecht, want het was een slecht verhaal en de uitgeverij in kwestie heeft mij met de standaardafwijzing een dienst bewezen. Het is niet eerlijk om te verwachten dat een redacteur een dramatisch geschreven verhaal van 50.000 woorden volledig leest. Andere (hopelijk betere) manuscripten verdienen ook aandacht.

Je kunt twee dingen doen: een fantastisch ongevraagd manuscript opsturen (dat meerdere keren is herschreven en geen spelfouten bevat) óf je kunt proberen via andere manieren op te vallen bij uitgeverijen, bijvoorbeeld door verhalen te sturen naar schrijfwedstrijden en literaire tijdschriften. Beide zijn geen garantie voor succes, je hebt ook een portie geluk nodig.

4. Contact opnemen met uitgeverijen kan geen kwaad.
Als er op de website staat dat je na drie maanden iets hoort, mag je na die periode gerust een mailtje sturen. Zo kwam ik er jaren geleden achter dat mijn manuscript was kwijtgeraakt. De redacteur reageerde meteen, het manuscript werd gevonden en ik kreeg zelfs uitgebreide feedback bij de afwijzing omdat ze het geen slechte poging vond (daar denk ik anders over). Wees altijd vriendelijk, wie weet is de persoon die jouw mail ziet ook degene die jouw manuscript beoordeelt. Wanneer je een (standaard)afwijzing ontvangt, is dat heel vervelend. Neem in dat geval geen contact op met de uitgeverij, ook niet als het onrechtvaardig voelt. Dat is niet professioneel en kan je kansen bij een volgend manuscript schaden.

5. Je raakt de controle over je boek niet kwijt.
Een populair spookverhaal is dat een reguliere uitgeverij ervoor zorgt dat jij geen invloed meer hebt op bijvoorbeeld de inhoud of het uiterlijk van jouw boek. Ik heb de ruwe versie van mijn manuscript nog niet af, dus ik kan lang niet overal over meepraten, maar tot nu toe is het gewoon mijn boek. Sterker nog: het is veel meer mijn boek dan ik had verwacht. Mijn oorspronkelijke idee was gebaseerd op ‘dit moet literaire fictie zijn, dat geven uitgeverijen namelijk uit’ en tot mijn verbazing  kreeg ik te horen dat ik helemaal los mocht gaan.

Het resultaat is dat ik een verhaal schrijf dat ik zelf superleuk vind en waarvan ik geniet. Mijn redacteur is heel kritisch. Tot nu toe ben ik het met alle opmerkingen eens, ik leer veel en merk dat het verhaal beter wordt. Over een kaft hebben we het nog lang niet, maar ik denk dat het belangrijk is om – zowel bij de redactieproces als het uiterlijk van het boek – je verwachtingen duidelijk uit te spreken. Jullie hebben hetzelfde doel: een fantastisch boek maken. Vergeet dat niet.


Bedankt voor het lezen van mijn blog. Al je vragen, reacties en doodsbedreigingen kan je kwijt onder dit bericht. Je mag ook mailen naar inhoudsloosgezwam@gmail.com of contact met mij opnemen via TwitterInstagram of Facebook. Op vrijdag 19 juli verschijnt er een blogbericht over vier angsten van beginnende schrijvers en minstens evenveel oplosssingen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten