vrijdag 22 februari 2019

Ik word schrijver, maar niet rijk

Inmiddels is het alweer een paar weken geleden dat ik het contract tekende voor mijn debuutroman bij uitgeverij Atlas Contact. Ik heb zoveel reacties gekregen dat mijn ego nog steeds rond de top van de Mount Everest zweeft. Het valt me alleen wel op dat veel mensen een verkeerd beeld hebben van het schrijven van een (eerste) boek. Daarom lijkt het me leuk om de meest voorkomende misverstanden op een rijtje te zetten. Enjoy!

1. Wow, je wordt BN’er!
Van schrijven word je niet beroemd. Als je per ongeluk een bestseller hebt geschreven misschien wel, maar de meeste auteurs (en zeker de meeste debutanten) hebben dat geluk niet. Ik mag al een feestje geven als er duizend exemplaren van mijn boek worden verkocht. Om het in perspectief te plaatsen: meer mensen zullen mij kennen van Twitter dan van dat boek.

2. Gefeliciteerd! Nu weet ik bij wie ik moet zijn als ik geld moet lenen.
Het is een heel groot misverstand dat schrijven je rijk maakt. In de vorige alinea schreef ik dat ik heel blij mag zijn als er duizend exemplaren van mijn boek worden verkocht, dat is veel voor een debuut. Ik verdien 10% van de verkoopprijs van het boek. Stel dat mijn boek twintig euro zou kosten, dan zou ik met duizend verkochte exemplaren (€2,- x 1000) tweeduizend euro verdienen.* Ongeveer een maandsalaris, best leuk, tot je bedenkt dat ik waarschijnlijk zo’n twee tot drie jaar aan dat boek heb gewerkt. Als je rijk wilt worden, kan je beter een andere carrière kiezen dan schrijver.

* = dit is eigenlijk ingewikkelder, maar het gaat iets te ver dat nu uit te leggen.

3. Wat leuk! Nu ligt je boek zeker snel in de winkel.
Ik heb mijn contract getekend voordat het boek af was – verre van af, niet eens halverwege, ik ben nog niet eens op een kwart. Het gaat dus nog even duren, het komt er pas als het goed genoeg is, je eerste boek kan je maar één keer schrijven. In mijn contract staat zelfs dat de uitgeverij de publicatie bij onvoldoende kwaliteit kan tegenhouden, dus wie weet ligt het nooit in de winkel. (Daar ga ik natuurlijk niet vanuit, ik vind het zelf een heel gaaf verhaal, ik werk er met heel veel plezier aan en ik weet dat het heel goed kan worden.) Reguliere uitgeverijen in Nederland werken trouwens (bijna?) allemaal met een modelcontract, dat je gewoon online kunt vinden, ook voor andere genres dan een 'literair werk'. Ik kende het al bijna uit mijn hoofd voordat ik ging tekenen.



4. Gefeliciteerd, mijn vader/moeder/oom/tante/opa/oma/buurman/achterbuurvrouw schrijft ook boeken!
Deze felicitatie is natuurlijk heel vriendelijk bedoeld, maar toch vind ik hem niet prettig. Als ik had gemeld dat ik was afgestudeerd, zouden mensen dan hebben gereageerd met ‘gefeliciteerd, mijn achterbuurvrouw is ook afgestudeerd’? Zo’n felicitatie geeft mij het gevoel dat ik met een soort hobby bezig ben en iets heb gedaan wat voor iedereen haalbaar is. Dit contract is voor mij heel bijzonder en ik had een jaar geleden niet eens durven dromen dat ik nu officieel aan een boek zou werken, dus tenzij die vader/moeder/oom/tante/opa/oma/buurman/achterbuurvrouw mijn boek over drieduizend jaar gaat kopen, wil ik er niets meer over horen. Als het mij uiteindelijk twee euro oplevert, luister ik graag.☺

5. Gefeliciteerd, waar gaat je boek over?
Dit vind ik een leuke, normale reactie. Niets mis mee als je dit tegen me hebt gezegd. Het is alleen zo moeilijk om die vraag te beantwoorden, haha. Een half jaar geleden had ik het in één zin kunnen pitchen, maar inmiddels is het verhaal zo ver ontwikkeld en tegelijk nog zo in ontwikkeling dat ik er niets normaals over kan zeggen zonder te gaan hyperventileren. Het wordt een roman, ik vind het echt een leuk verhaal om te schrijven, het wordt spannend, er is wat humor… en de feedback van mijn fantastische redacteur was ‘gruwelijker’.

Bonusreactie: 6. Hou je ons op de hoogte?
JA! Het schrijven is voor mij natuurlijk superboeiend, alleen voor de rest van de wereld misschien wat minder – maar straks, met de gigantische redactierondes, het kiezen van de cover en het regelen van promotie is er genoeg te vertellen. Tot die tijd: stel me gerust al je vragen! Je kunt een reactie achterlaten onder deze blogpost, maar je kunt me ook altijd een berichtje sturen of volgen op Twitter, Instagram en Facebook. Daarnaast kan je ook mailen naar inhoudsloosgezwam@gmail.com. Als ik genoeg vragen krijg, veel dezelfde of uitgebreid antwoord kan geven, zal ik daar een blogpost over maken. Stel me dus vooral vragen als je meer over mijn toekomstige boek wilt lezen.☺




Bedankt voor het lezen van mijn blog! Al je vragen, reacties en doodsbedreigingen kan je kwijt onder dit bericht. Je mag ook mailen naar inhoudsloosgezwam@gmail.com of contact met mij opnemen via TwitterInstagram of Facebook. Op vrijdag 8 maart verscheen een nieuw blogbericht over schrijven: 3 excuses die je kunt gebruiken als iemand wil weten waarom je nog geen ‘echte’  schrijver bent.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten