vrijdag 19 januari 2018

Ik kan er nét niet bij - Sander Verheijen

Ik hoor vaak dat lezen een vorm van escapisme is. Ooit dacht ik dat zelf ook, toen ik jonger was en meende dat ik iets van literatuur wist. Inmiddels weet ik beter: lezen is jezelf confronteren met de realiteit. In goede fictie laat de schrijver je de wereld vanuit een nieuw perspectief zien en in goede non-fictie gebeurt hetzelfde. Een boek uit categorie ‘goede non-fictie’ is Ik kan er nét niet bij, geschreven door Sander Verheijen.

Verheijen beschrijft in het boek zijn leven met zijn vrouw Jip en met hun twee zoontjes: Willem en Maurits. Willem is geboren met een hersenafwijking en Maurits blijkt autisme te hebben. In heel veel korte hoofdstukjes, sommige maar een halve pagina lang, zie je hoe het gezin in elkaar steekt en hoe Verheijen en zijn vrouw roeien met de riemen die ze hebben.

woensdag 17 januari 2018

The Picture of Dorian Gray - Oscar Wilde (recensie)

Ik geloof niet dat ik ooit een boek heb gelezen dat te vergelijken is met The Picture of Dorian Gray, geschreven door Oscar Wilde. Ik geloof ook niet dat ik het ooit zo moeilijk heb gevonden om mijn mening over een boek te geven, maar ik ga het toch proberen. Zoals altijd is deze recensie spoilervrij.

The Picture of Dorian Gray gaat over Dorian Gray (niet Grey, excuses aan de liefhebbers van een slecht geschreven boekenserie over grijze dingen), die geschilderd wordt en wenst hij nooit ouder zal worden. Wat hij dan nog niet weet, is dat zijn wens vervuld zal worden. Dorian Gray wordt geen dag ouder, maar zijn portret wel. De eerste versie van dit boek werd gebruikt als bewijsmateriaal om auteur Oscar Wilde te veroordelen tot dwangarbeid wegens homoseksuele handelingen. In deze versie van het boek zijn de expliciete homoseksuele passages geschrapt - de impliciete niet - en zijn er zes hoofdstukken toegevoegd door Wilde zelf.

Dit is de editie die ik heb gelezen. Eigen foto.