maandag 20 november 2017

NaNoWriMo gehaald: wat nu?

Ik heb NaNoWriMo gehaald. Voor mij een zin die ik al drie weken in mijn hoofd heb, voor jou waarschijnlijk een teken dat je een psychiater moet bellen omdat ik onzin uitkraam. Die psychiater is na deze maand wellicht niet zo'n slecht idee, maar NaNoWriMo is net zo echt (en onuitspreekbaar) als Gasselterboerveenschemond (een plaats in Drenthe die echt bestaat, want hij heeft een pagina op Wikipedia).

NaNoWriMo staat voor National Novel Writing Month (hoewel het nu meer international is), valt altijd in november en goede vriend Wikipedia geeft ons gelukkig een mooie definitie:

‘Het is de bedoeling van het evenement dat deelnemers 50.000 woorden schrijven van een roman binnen het tijdsbestek van precies 30 dagen. […] De regels van het project zijn vrij simpel, voor 1 november mag er enigszins aan de plot worden gewerkt maar nog niet worden begonnen met het schrijven van het verhaal. Het boek mag binnen elk denkbaar genre vallen, in elke taal geschreven zijn.’

Ik ben het er niet helemaal mee eens, want zoals je aan de datum van dit bericht kunt zien, heb ik mijn 50.000 woorden binnen twintig dagen geschreven in plaats van dertig, maar goed, verder heb ik me wel aardig aan de regels gehouden. Dat leverde me deze positieve dingen op:

Schrijven
Ik heb gewoon geschreven, twintig dagen, elke dag lang. Dat is al een overwinning op zich, ook als je maar honderd woorden per dag schrijft.

Typen
Dit klinkt vrij idioot, maar ik kan nu heel snel typen. Zeker wanneer ik een dagje absoluut geen zin had om te schrijven, lukte het me om tweeduizend (2000) woorden per uur uit het toetsenbord te rammen. Dat is een vrij nuttige vaardigheid. Denk ik.

Plannen
Ik ben een ramp met plannen, ik ben een chaoot, maar ik ben er toch in geslaagd om twintig dagen lang anderhalf uur per dag te reserveren als 'schrijftijd'. Ik heb niets voor NaNoWriMo afgezegd, ik heb andere schrijfdingen ernaast gedaan (niet meegeteld voor mijn woordaantal) en ik studeer ook nog. Dankzij het inplannen van die anderhalf uur hoef je de hele dag niet aan het schrijven te denken, tot het schrijftijd is. Ideaal. Dit ga ik zeker vaker proberen te doen voor andere dingen in mijn leven.

NaNoWriMo gaat, zoals je kunt zien, vooral over kwantiteit, over het schrijven van minstens 1667 woorden per dag, en heel wat minder over kwaliteit. Daarom is het heel leuk om voor nu heel blij te zijn, want 50.000 woorden (in mijn geval 128 Wordpagina's) schrijven in dertig twintig dagen is natuurlijk iets wat niet iedereen voor elkaar krijgt, maar straks nee toch maar nu is het tijd voor wat realisme.


Een interessante vraag: is dat kwantitatieve denken nou goed?
Mijn antwoord erop is ja – voor mij wel. Er zijn mensen die na het halen van de 50.000 woorden denken dat ze een boek hebben geschreven. Daar vergissen ze zich in. Wat ze hebben geschreven, is (tenzij ze buitenaards getalenteerd zijn) een shitty first draft, om het even in mooi Nederlands te zeggen. Ze hebben, als ze net als ik pas op 1 november besloten om mee te doen aan NaNoWriMo en alleen een vaag idee hadden, personages gecreëerd en een verhaal om die personages gevormd. Dat is een fantastische eerste stap voor het schrijven van een boek. Wat ik met de Sneeuwvlokmethode (een stappenplan om een roman te schrijven) binnen zes weken nog niet half voor elkaar kreeg, is me met NaNoWriMo binnen twintig dagen gelukt: ik heb een verhaal.

Nu is het zaak om van dat verhaal een goed verhaal te maken. In mijn geval zitten hier de voornaamste problemen:

Lengte
Het verhaal is nu 50.000 woorden lang. Als ik hier een roman van wil maken, moeten er minstens zo’n 10.000 tot 20.000 woorden bij.

Structuur
Flashbacks staan dwars door elkaar heen, vormen geen geheel en sommige flashbacks van één zinnetje moeten verder uitgewerkt worden terwijl flashbacks van anderhalf hoofdstuk misschien wel in één zinnetje passen.

Perspectief
Ik schrijf vanuit vijf personages, maar ik wil terug naar drie. Dat is overzichtelijker en bovendien is het een beetje onzinnig om van personages die eigenlijk het hele verhaal samen zijn beide perspectieven te belichten, dat is gewoon herhaling en we weten allemaal hoe naar het is wanneer er een herhaling van een televisieprogramma wordt uitgezonden, dus die teleurstelling willen we niet in een verhaal.

Schrijfstijl
Bij NaNoWriMo denk je niet na over het maken van mooie zinnen, over ritme of over de balans tussen dialoog en beschrijving, dus dat is bij mij nogal een rotzooi.

Woordkeuze
Minstens driekwart van alle 'maar', 'toen', 'alleen' en andere woordjes die je veel te vaak gebruikt als je niet nadenkt moet worden geschrapt. Daarnaast moet ik stopwoordjes weghalen, opletten dat ik niet te vaak hetzelfde werkwoord op dezelfde pagina gebruik en bij elke zin nagaan of ik die beter, doeltreffender, korter kan formuleren.

Spanningsboog
De spanningsboog moet, ook in een roman, scherp zijn. Er zitten saaie stukken in mijn verhaal. Die moeten eruit. Die moeten worden vervangen door iets wat de spanningsboog scherper maakt. Daarnaast moeten gebeurtenissen van volgorde veranderen en sneller op elkaar volgen. Personages moeten minder passief zijn en mogen best wat scherper op elkaar reageren (als ik hier op mijn woordkeuze zou letten, zou ik het woord 'scherp' een keer of twee moeten vervangen door een synoniem).

Conflict
Elk goed boek bestaat uit conflicten. In mijn shitty first draft zijn conflicten beschreven, maar de lezer voelt ze niet. Show, don’t tell is een belangrijke schrijfregel. Hoewel je het conflict hier ook moet benoemen, want anders snapt de lezer niet waar het verhaal over gaat, moet je vooral laten zien wat er gebeurt, moet je proberen om de lezer een kant te laten kiezen, om de lezer te raken.

Geloofwaardigheid
Dit is het allerbelangrijkste van een verhaal. Alles wat ik schrijf, is nep. Het is niet echt gebeurd. De mensen over wie ik schrijf bestaan niet. Maar in het hoofd van de lezer moeten ze echt worden. Het moeten volwaardige mensen zijn met een karakter, ze moeten tot leven komen. Daarnaast geldt dit ook voor het plot: maken de personages logische keuzes? Je kunt iemand niet laten kiezen om de hond in Groningen uit te laten als hij in Limburg woont zonder een goede toelichting te geven. In het hoofd van de schrijver is een verhaal vaak geloofwaardig omdat het voor de schrijver logisch klinkt, maar als je je eigen tekst wat objectiever leest of hem aan een lezer geeft, zal je zien dat dit soort situaties (wel wat minder extreem) redelijk vaak voorkomt.

In mijn geval betekent het dat ik opnieuw ga beginnen met schrijven. Niet vandaag, niet morgen, maar wel deze week. Deze 50.000 woorden waren een test om te kijken of het verhaal groot genoeg is voor een roman en die test is geslaagd. Ik gooi ze niet weg, ik houd het document ernaast terwijl ik in een nieuw document aan de slag ga. Nu is het tijd om de shitty first draft om te toveren in een shiny second draft. Ik heb er zin in!

Je kunt op de afbeelding klikken om hem te vergroten of je kunt hier klikken om mijn profiel op NaNoWriMo te bekijken. Dit zijn mijn statistieken. Ik heb elke dag meer dan 1667 woorden geschreven. Om te 'bewijzen' dat je de 50.000 woorden echt hebt gehaald, kan je de tekst van je verhaal invoeren en dan krijg je het balkje met 'winner'.

Heb jij ook meegedaan aan NaNoWriMo? Wil je een keer meedoen aan NaNoWriMo? Ben je het met me eens of juist niet? Laat een reactie achter of stuur me even een berichtje, ik ben benieuwd!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten