zaterdag 10 juni 2017

Recensie: Naar bed, naar bed - M.J. Arlidge

Noot vooraf: je kunt deze recensie rustig lezen als je het boek nog niet hebt gelezen. Hij bevat geen spoilers.

Sinds ik vorig jaar per ongeluk Piep zei de muis kocht en recenseerde, ben ik fan van M.J. Arlidge. Naar bed, naar bed is het vijfde deel in de serie over Helen Grace, de politieagente die de meest gruwelijke zaken weet op te lossen. Het vorige deel, Klikspaan, is mijn favoriete boek uit de serie en persoonlijk vind ik Naar bed, naar bed geen beter boek – het is een ander boek.

Naar bed, naar bed is namelijk een overgang. In de eerste delen van de serie leren we Helen Grace kennen: de fantastische agente die buiten haar werk eenzaam is en zich tegen betaling laat slaan om zichzelf beter te voelen. In dit boek komt die verhaallijn tot een climax, want het verhaal speelt zich af in de wereld van BDSM. Net als in de andere boeken is dat niet storend. Het gaat om geweld en om macht, niet om seks. In dit boek is geen enkele seksscène aanwezig, dus als je 50 Shades of Grey in thrillervorm verwacht, heb je pech.


Arlidge is geen schrijver, geen stilist. Hij is een verteller. De zinnen zijn simpel en doeltreffend, het taalgebruik is kort en krachtig. Alles staat in dienst van het verhaal en er is geen ruimte voor poëtische vertellingen of literaire trucjes. De dialogen zijn vlijmscherp en elk hoofdstuk is een spanningsopbouw op zich.

Dit boek leest als een seizoen van een misdaadserie. Roald Dahl schreef ooit dat één van de eigenschappen die een auteur moet hebben is dat hij of zij ervoor moet kunnen zorgen dat de lezer de inhoud van de tekst voor zich ziet. Schrijven kan iedereen, maar een beeld kunnen oproepen is een talent dat weinigen is gegeven. Arlidge is een meester in het oproepen van een beeld.

Inhoudelijk gezien kan ik weinig over het boek zeggen zonder dingen te verraden. Daarom houd ik het heel kort. De verhaallijn is goed. Een klein nadeel is dat Naar bed, naar bed lijdt aan de ziekte die veel thrillers hebben: een formule. Door de eerdere delen in de serie en door algemene kennis kan je al inschatten wie de dader sowieso niet is, omdat deze persoon bijvoorbeeld al in het begin door de politie wordt verdacht. In deze serie komen er gemiddeld twee (!) nieuwe boeken per jaar uit, dus Arlidge schrijft snel, en ik denk dat deze routine een gevolg van dat tempo is.

Daar tegenover staat echter een geniaal staaltje schrijfwerk aan het einde van het boek. Wanneer je denkt dat je doorhebt wie het heeft gedaan, wanneer je boos bent omdat het boek zo voorspelbaar is, wanneer je alle aanwijzingen die Arlidge heeft achtergelaten hebt gevonden… komt er een nieuwe twist. Echt fantastisch geschreven. Ook de kenmerkende hoofdstukken vanuit verschillende personages zijn zoals gebruikelijk goed gedaan en de verhaallijnen van de andere personages zijn interessant, soms zelfs nog interessanter dan die van hoofdpersoon Helen Grace. Over veel personages zou ik meer willen weten.

Eerder stelde ik dat Naar bed, naar bed een overgangsboek is. Dat komt niet enkel doordat het een verhaallijn in de serie beëindigt – het komt ook doordat het boek een nieuw begin aankondigt met de meest onverwachte en meest gedurfde cliffhanger die ik in tijden heb gelezen. Hopelijk komt het volgende deel deze herfst, want ik kan echt niet tot 2018 wachten om verder te lezen.

Ten slotte zijn er twee minpuntjes over de vormgeving van het boek. Ten eerste heeft de ondertitel, 'Soms zou je liever sterven...', bijzonder weinig met de inhoud van het boek te maken. Ik had de indruk dat de ondertitels van de vorige boeken uit de serie beter op de inhoud aansloten.

Ten tweede staat er op de achterkant van Naar bed, naar bed dat dit het vierde boek in de serie is. Dat klopt niet – het is het vijfde boek. Het eerste deel heet Iene miene mutte, het tweede Piep zei de muis, het derde Pluk een roos, het vierde Klikspaan en het vijfde deel is dus Naar bed, naar bed. Tevens is de cover van Piep zei de muis niet aanwezig op de achterkant van het boek, alsof dat deel niet bestaat. Wellicht kan dit in een volgende druk worden aangepast.

Ben je nieuwsgierig geworden door deze recensie en wil je dit boek ook lezen? Lees dan eerst de andere delen uit de serie, want er zijn heel veel doorlopende verhaallijnen. De volgorde van de serie staat in de vorige alinea.

Cijfer: 8.

1 opmerking:

  1. Heel jammer voor mij dat naar bed naar bed mijn eerste kennismaking is met deze reeks.ik zal de eerdere delen niet meer lezen want dat brengt maar meer verwarring. Ik kijk wel uit naar het zesde boek en het vervolg op naar bed naar bed.

    BeantwoordenVerwijderen