zaterdag 5 november 2016

Publiceren in een literair tijdschrift

Stel: je gaat naar Parijs om te schrijven en tegelijk volg je een talentontwikkelingstraject voor schrijvers. Met beide partijen spreek je hetzelfde doel af: twee teksten schrijven en proberen om die in een literair tijdschrift te publiceren. Helemaal mooi, toch?



Behalve wanneer tekst één volslagen kut is en tekst twee 4466 woorden lang. Tekst twee – het verhaal heet ‘Oude vrienden’, maar mijn titels veranderen zo ongeveer elke dag, dus laten we hem gewoon ‘tekst twee’ noemen – is een goede tekst. Het is een verhaal dat ik met plezier heb geschreven, het heeft uitgewerkte personages, de dialogen zijn soepel, er zit humor in en aan het einde valt alles ineens op zijn plaats. Ik ben er echt blij mee. Het gaat over twee mannen die de Eiffeltoren willen verkopen, hoe leuk wil je het hebben?

Precies. Fantastisch verhaal dus, één van mijn betere. Tijdens het schrijven maakte ik me helemaal niet druk om mijn doel, het publiceren in een literair tijdschrift, dat kwam pas na de laatste correctieronde, ongeveer midden oktober. Toen kwam ik erachter dat een verhaal van 4466 woorden in geen enkel tijdschrift PAST. Serieus. Ik heb van juli tot oktober aan een verhaal gewerkt, na jaren eindelijk de moed verzameld om literaire tijdschriften te gaan benaderen, en dan gebeurt dit.

Maar gelukkig heb ik dit zware pad niet tevergeefs bewandeld, want ik heb er lessen uit geleerd. Lessen die ik met jullie ga delen, want ik vind het leuk om transparant te zijn.



Les één: Schrijf geen tekst van 4466 woorden als je wilt publiceren in een literair tijdschrift.

Les twee: Hier zijn de literaire tijdschriften die ik heb bekeken en/of gemaild voor dit verhaal. Met mijn bevindingen erbij. De meeste heb ik via deze website gevonden. De link naar de website van elk tijdschrift staat in het eerste woord van mijn omschrijving.

Op Ruwe Planken
Dit is één van de meest toegankelijke literaire tijdschriften. Ze accepteren inzendingen van 5000 woorden (yes!) maar helaas was hun deadline op 13 oktober. Hun volgende deadline is pas rond april, en ik heb al eens misschien meerdere keren een poging gewaagd die niet echt ehm, nou ja, je begrijpt het wel. Maar het is een mooi tijdschrift voor beginnende schrijvers en erin komen is dus echt niet makkelijk.

Hard//hoofd
Dit lijkt me een heel mooi platform dat erg toegankelijk is. De ‘chef redactie’ reageert supersnel op je e-mails. Helaas vond ze mijn tekst te lang en had ze in februari 2016 ook al teksten over Parijs gepubliceerd, maar mijn stijl was volgens haar ‘charmant’ en ze nodigde me uit om een andere tekst te sturen. Dat ga ik zeker doen, als ik ooit weer iets fatsoenlijk schrijf. Een aanrader als je ergens je tekst naar wilt sturen,

De Optimist
Volgens de redacteur was het maximum woordaantal dat er werd geaccepteerd 4000, maar zonder harde grenzen. Op de website zag ik later dat hun woordlimiet 2500 was, dus ik heb het niet aangedurfd om Tekst twee te sturen. Best jammer, want je wordt niet vaak zelf uitgenodigd om iets naar een platform te sturen. Ik werk nu aan een andere tekst, maar eigenlijk is die net zo kut als Tekst één, dus ik denk niet dat het wat gaat worden. Ik lees de website van De Optimist wel graag en ik denk dat het superleuk is om te kunnen zeggen dat je daar hebt gepubliceerd.

Tirade
Leuk tijdschrift, geen idee wat de maximum woordlengte is, want ik heb ze niet gemaild. Je moet namelijk een exemplaar van Tirade via de uitgeverij bestellen. Als iemand die 1) mensen kent die een abonnement op dat tijdschrift hebben en 2) standaard een berg boekenbonnen in bezit heeft, vind ik het onzin om zo’n nummer te bestellen als ik het ook gratis kan lezen (wat ik zelfs wel eens doe). Ik snap waarom het moet, maar goed, ik vind dat ‘via de uitgever’-stukje niet netjes. Als ik een foto stuur met het bewijs dat ik Tirade heb gelezen, zou dat ook gewoon genoeg moeten zijn.

Das Magazin
Ik ken dit tijdschrift van het zomerkamp en ik wilde ze dolgraag Tekst twee sturen, maar op hun website kon ik geen e-mailadres of woordaantal of iets over inzenden vinden. Volgens mij betekent dit dat ze geen ongevraagde kopij accepteren (en aan de inhoud van het tijdschrift te zien, geloof ik dat ook wel). Jammer, maar op zich begrijpelijk.

DW B
Dit is een Vlaams tijdschrift dat heel goed bekend staat. Helaas is mijn begeleider van de trajecten uit de eerste zin redacteur bij DW B, waardoor ik dus nooit 100% zou kunnen weten of ik, in het geval van publicatie, gepubliceerd zou zijn vanwege een goed verhaal of vanwege verplichtingen. Ook staat DW B volgens andere schrijvende mensen bekend als ‘experimenteel’ en ben ik niet experimenteel, dus ik heb ook niet uitgezocht wat het maximum woordaantal voor een inzending is. Ik ken mensen die heel tevreden zijn over hun publicatie bij DW B, dus als je wel experimenteel schrijft: waag een poging!

Passionate Platform
Ja oei, dit is heel nauw verbonden met Write Now!, dat is leuk en eng tegelijk. Hun maximum woordaantal is 2500, dus ik heb er geen poging gewaagd. Daarnaast ken ik iemand uit de redactie (een studiegenootje) en dat is net als bij DW B toch een beetje raar. Niet dat ik ’s nachts met een mes en een clownsmasker bij haar huis zou gaan staan, natuurlijk niet, maar ik zou dat wel kunnen doen. Ik haar overigens wel om advies gevraagd. Niet over het verhaal inhoudelijk, dat heeft ze nooit gelezen, maar over dat woordaantal. Op Passionate wil ik ooit nog wel een keer publiceren. Alleen al om de superleuke illustraties die ze bij elke bijdrage maken.

Naakte Lunch
Ik vind dat zo’n fantastische naam hè, Naakte Lunch. Ik like de pagina al een tijdje op Facebook en ik heb de redactie (gisteren) gemaild of zij een probleem hebben met 4466 woorden en zo ja, met welk woordaantal ze geen probleem hebben. ‘Ik heb gepubliceerd in Naakte Lunch,’ is iets wat iedereen wel zou willen zeggen. In elk geval: als ik antwoord heb, laat ik het weten.

Update 9 november: ze accepteren maximaal 2000 woorden. En ze mailen dus ook binnen een paar dagen terug als je iets vraagt, netjes.

De Gids
Goed, eigenlijk is dit geen tijdschrift voor beginners, want hierin komen is MOEILIJK. Maar ja, ik heb toch even op hun website gekeken of zij mijn tekst op de lengte zouden afkeuren en het antwoord is…
JA! Ze accepteren teksten tot 4000 woorden. Jammer. Maar ja, de auteurs zijn gemiddeld zo’n dertig jaar ouder dan ik en ik schrijf supersimpel en niet zo intellectueel, dus waarschijnlijk was dit toch geen match geweest. Op Tinder hadden we elkaar vast geen like gegeven.

De Revisor
Dit tijdschrift maakt een soort rare, dyslectische kant van me los, ik denk telkens dat het Frans is en spel het als ‘Revisoir’, wat ook best een leuke naam is. Het is dus niet Frans. Of misschien toch wel, want zo heel veel weet ik niet van Frans. In elk geval is De Revisor net zo eng en intelligent en met oudere auteurs als De Gids en accepteren zij maximaal 3500 woorden.




Hollands Maandblad
Hun maximale woordaantal weet ik niet. In elk geval moet je kopij via de post naar ze sturen. Ik heb niet het idee dat een tijdschrift dat verhalen via de post wil ontvangen warmloopt voor twee mannen die de Eiffeltoren via eBay willen verkopen, dus ik heb dat eigenlijk meteen weggeklikt. Mocht je nou wel in een heerlijk nostalgische bui zijn: stuur je werk dan op naar dit tijdschrift! Ik ben namelijk niets anders tegengekomen dat ik echt een envelop moest sturen, dus dit is je enige kans.

Kluger Hans
Dit is eigenlijk het enige literaire tijdschrift waar ik écht negatieve verhalen over heb gehoord. Geen idee of ze kloppen, want ik ken dit tijdschrift niet. Ik weet alleen dat je inzending maximaal tien pagina’s mag zijn en Tekst twee heeft er elf, dus ik ga even in een hoekje zitten huilen.

Schrijfwedstrijden
Dit is geen literair tijdschrift, ik bedoel hier letterlijk 'schrijfwedstrijden'. Helaas willen die eigenlijk altijd maximaal 3000 woorden of meteen inzendingen van 10.000 of meer woorden. Ik weet dat er in het fantasy-genre wel schrijfwedstrijden zijn waar je een verhaal van 4466 woorden heen kunt sturen, maar goed, om mijn hoofdpersonen nou in elfjes te veranderen gaat ook weer een beetje ver.

Ik hoop dat je iets aan mijn bevindingen hebt gehad. Mocht ik nou toevallig een tijdschrift of platform vergeten zijn of heb je zelf wel eens een tekst van 4466 woorden gepubliceerd in zo’n literair gebeuren? Laat het weten in een reactie onder dit bericht of stuur even een mailtje.

Nu heb ik jullie enorm geholpen ben ik mijn frustratie kwijt en ga ik iets eten. Fijn weekend nog! (En ooit ga ik gewoon m'n eigen literaire tijdschrift oprichten, waar ik al mijn verhalen van 4466 woorden in kwijt kan, grrrr.)



8 opmerkingen:

  1. Had je niet besloten (blog "jaloezie") om de literatuur te laten voor wat het is? :-)
    Ik denk eerlijk gezegd dat je veel beter uit de voeten kan met andere genres (thrillers, chicklits, fantasy)...

    Anyway, succes verder!

    Tommie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Eigenlijk heb ik dat wel besloten, ja. Maar dit is onderdeel van een traject dat al gestart was voordat ik die beslissing maakte, dus ik wil dit graag fatsoenlijk afronden. :) En helaas worden thrillers, chicklits en fantasy niet geaccepteerd bij heel veel schrijfwedstrijden, dus ik vrees dat ik dat principe nog vaker aan de kant zal moeten zetten.

      Verwijderen
  2. Ik ben vanaf nu ook fan van "Naakte Lunch" :) !! Als je zo'n naam verzint ben je gewoon in mijn ogen al fantastisch!
    Toch hoop ik dat je met je hoeveelheid woorden ergens terecht kunt!
    Want je kunt het!!

    En zoals Tommie al zegt ;) ga lekker verder met de andere genres. Dat ligt jou ook fantastisch.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind de kanttekeningen geestig en prachtig. Persoonlijk heb ik het idee dat de redacties van de meeste literaire tijdschriften angsthazen zijn die zelf niet weten wat zij moeten en willen publiceren. Ze gooien het op veilig door literaire teksten van bekende schrijvers en dichters op te nemen. Als het om een onbekende inzender gaat kan betrokkene veel beter één van de bekende creaturen als kruiwagen gebruiken om enig vertrouwen te wekken bij de beklonken redactie.Het probleem is echter dat geen van hen zich als kruiwagen wenst te laten gebruiken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, als we een kruiwagen zouden hebben... :)

      Maar het heeft ook wel iets moois om gewoon enkel een goed verhaal naar een tijdschrift te sturen en geselecteerd te worden omdat je verhaal zo goed is, niet omdat je iemand kent.

      Al is dat laatste bij mij (nog) niet gebeurd. :)

      Verwijderen
  4. Schrap de lidwoorden, dat scheelt enorm. Bovendien wordt de tekst daarvan, zo niet literair, dan toch in elk geval experimenteel.
    En waar het die dertig jaar verschil betreft: geduld, het wordt vanzelf minder. :)
    Over een paar jaar lig je behaaglijk in de schappen van iedere respectabele boekhandel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahahaha, dat is nog eens een goed idee!

      Gelukkig komen sommige dingen, zoals het bereiken van een bepaalde leeftijd, inderdaad vanzelf. Bedankt voor je leuke reactie!

      Verwijderen
  5. Gierik & NVT heeft ook een limiet van 4 000 woorden. In regel wordt een tekst beter als je lekker schrapt, waarop ik dan denk: schrap 466 woorden en waag je kans.

    Wat Kluger Hans betreft: met dat tijdschrift heb ik zelf enkel positieve ervaringen. Ik stuurde tot nu toe een drietal keer een bijdrage in. Ik werd nooit gepubliceerd, maar kreeg telkens een gemotiveerde afwijzing (in tegenstelling tot andere tijdschriften die soms helemaal niets van zich laten horen).

    BeantwoordenVerwijderen