zaterdag 18 juni 2016

Spelletje

‘Waarom verlaag je jezelf zo?’ zegt een van mijn literairdere vrienden vol afschuw als ik hem vraag om op mij te stemmen voor de Write Now! Publieksprijs.
Het hebben van literaire vrienden is vervelend. Mijn gewone vrienden stemmen gewoon, mijn beste vrienden hoef ik niets te vragen en mijn literaire vrienden leveren kritiek.
‘Omdat dat bij het spelletje hoort,’ zeg ik, wat ik heb gehoord van een studiegenoot, ‘en omdat het gratis promotie is’, wat ik heb gehoord van een dichter.
Misschien zijn literaire vrienden toch niet zo vervelend.
‘Je sméékt gewoon om stemmen,’ zegt mijn literaire vriend op een toon alsof ik hem zojuist heb verteld dat ik drie geslachtsziekten tegelijk heb opgelopen.
‘Als een prostituee,’ zeg ik opgewekt, want dat heb ik ook al eerder gehoord (van een schrijver). ‘Ga je het nog doen of niet?’
‘Ik denk van niet.’
Prima. Een dag later moet ik examentraining geven en dan laat ik gewoon al mijn leerlingen stemmen. Ik heb helemaal geen literaire vrienden nodig.
Als ik binnenloop in het gebouw waar ik moet werken, word ik niet naar een lokaal maar naar een kantoor gestuurd.
‘Precies groot genoeg voor jou en je leerlingen,’ prijst de coördinator het aan.
Ik kijk op de lijst.
Er komen twee leerlingen.


Het zijn ook nog eens twee leerlingen die graag in stilte zelfstandig werken, dus ze geven mij de tijd om op mijn blog uit te leggen waarom ik mezelf ‘zo verlaag’.

Heel simpel: omdat ik wil winnen.

Speel eens mens-erger-je-niet tegen mij en je leert veel over mijn karakter. Ik vind het heerlijk om jouw pionnen van het bord te spelen, maar ik vind het ook prima als jij mij eraf speelt na een goede zet. Ik juich voor iedereen die even fanatiek is als ik. Pim-pam-pet is al helemaal fantastisch, daar overschreeuw ik iedereen om uiteindelijk te winnen. Maar wanneer een ander fanatiek familielid me voor is, kan ik daar bewondering voor hebben. Monopoly is nog leuker, zeker wanneer ik Lange Poten heb en iemand anders de rest van Den Haag. Diegene kan mooi fluiten naar zijn straat, huisjes en hotels, want ik ruil Lange Poten alleen als ik er wat beters voor terugkrijg.

Write Now! is ook zo’n spelletje. Ik heb Lange Poten, maar ik wil de hele straat. Plein is de juryprijs, die ik zeer waarschijnlijk niet ga winnen, dus die doet niet mee. Maar Spui is er ook nog, de publieksprijs, en twee kaartjes van een straat zijn altijd beter dan één kaartje van een straat. Bij Monopoly vindt niemand het raar als je Lange Poten hebt en vecht om je straat compleet te maken, bij Write Now! verlaag je jezelf opeens als je dat doet.

Vreemd.

Op de voorpagina van de Tilburgse Koerier. <3


‘Maar de kans is zo klein dat je wint,’ zegt iemand anders tegen me, iemand die het ook vertikt om te stemmen.
De kans dat je elf gooit, op de Kalverstraat belandt en failliet gaat doordat er een hotel op staat is ook klein.
We weten allemaal dat dat maar al te vaak gebeurt.

‘Arrogant,’ noemt een derde persoon mijn verlangen om een prijs te winnen.
Waarom zou dat arrogant zijn? Ik zeg nergens dat ik zo’n fantastisch finaleverhaal heb geschreven en dat je er daarom op moet stemmen. Ik wil gewoon dat je stemt zodat ik win, waarom je stemt mag je zelf weten. Misschien omdat je me aardig vindt. Misschien omdat je geen andere deelnemers kent. Misschien omdat je mijn naam in de krant zag. Misschien omdat je mijn gezicht zo afstotelijk vond dat je me een verzetje van al mijn lelijkheid gunde.

Maar dat willen winnen arrogant is, daar ben ik het niet mee eens.
Als je mens-erger-je-niet niet wilt winnen, moet je niet meedoen aan het spelletje.

(Overigens heb ik ook heel veel leuke reacties gekregen, veel stemmen, veel gedeelde berichten en retweets, daarvoor bedankt. Als je nog niet hebt gestemd en denkt dat ik wel een goede kandidaat voor de publieksprijs (een iPad en een publicatie, allebei even gewenst) ben, kan je hier op me stemmen. Als je eerst mijn verhaaltje wilt lezen, kan je hier klikken. Als je eerst alle inzendingen wilt lezen, kan je ze hier vinden.)


Het stemmenstappenplan, te vergroten door te klikken. :)

2 opmerkingen:

  1. Goed geschreven Marjolijn! En gelijk heb je..... en lelijk ben je al HELEMAAL niet

    BeantwoordenVerwijderen