dinsdag 8 december 2015

'Je bent arrogant.'

'Ik ben mooi,' zeg ik. 'Niet mooi zoals een modellenbureau bedoelt, maar ik vind mezelf mooi.'
'Je bent arrogant,' zegt het meisje naast me.


Wat een naar woord woord is dat, 'arrogant'. Het komt van het Latijnse arrogans en dat betekent 'trots, aanmatigend, veeleisend'. Volgens google heeft 'arrogant' tegenwoordig de volgende betekenissen, tussen de haakjes staat de eventuele definitie van de Van Dale:

- Aanmatigend (= bekakt, pretentieus)
- Bekakt (= arrogant, opschepperig)
- Eigendunkelijk (= geen resultaat)
- Elitair (= van een elite; van, voor een select groepje)
- Hooghartig (= trots, hautain)
- Hovaardig (= hoogmoedig, trots - mooi woord trouwens)
- Hoogmoedig (= geen resultaat)
- Hautain (= hooghartig)
- Ingebeeld (= denkbeeldig, verwaand)
- Laatdunkend  (= vol hooghartige minachting)
- Neerbuigend (= uit de hoogte)
- Pretentieus (= veel pretenties hebben, aanmatigend - erg duidelijk)
- Pedant (= verwaand)
- Trots (= met een te hoge dunk van zichzelf; [...] zelfbewustheid, eergevoel)
- Uit de hoogte (= geen resultaat)
- Vrijpostig (= brutaal)
- Verwaand (= arrogant)
- Waanwijs (= geen resultaat - weer zo'n mooi woord)
- Zelfgenoegzaam (= al te tevreden met zichzelf)
- Zelfingenomen (= met zichzelf ingenomen - juist ja)

Als je vanaf nu iemand arrogant wilt noemen zonder dat woord te gebruiken, heb je een aantal prachtige alternatieven tot je beschikking. Mijn absolute favoriet is toch wel 'waanwijs'. Maar goed, even terugkomend op arrogantie zelf. Ik vind dat een heel belangrijk onderwerp, want we leven in een samenleving waarin perfectie de norm is. Vrouwen horen jong te blijven maar mogen vooral geen plastische chirurgie ondergaan om jong te lijken, mannen horen een gespierd lijf te hebben, als je op je achttiende nog maagd bent word je op televisie uitgelachen, als je op je achttiende meer dan vijf bedpartners hebt gehad ben je als jongen een held en als meisje een slet, (jonge) mensen doen alles om op hun idolen te lijken en in scène gezette Instagramfoto's krijgen de meeste likes.

Dat zijn de feiten. Het is in deze samenleving niet de bedoeling dat je jezelf mooi noemt, want er zijn veel mooiere mensen dan jij. Het is niet de bedoeling dat je over jezelf zegt dat je aardig bent, of dat je zelf zegt dat een kledingstuk je goed staat. De grens tussen zelfvertrouwen en arrogantie is heel dun. Daarom noem ik mezelf liever niet 'arrogant', hoewel ik sommige definities zeker herken. Nee, wat ik liever over mezelf zeg is dit:

Γνῶθι σεαυτόν.
Ken uzelf.

Ik ken mezelf. Ik weet waarin ik goed ben en waarin niet. Ik weet waarvan ik houd en waarvan niet. Ik weet waarvan ik gelukkig word en waarvan niet. Ik weet wat ik wil en wat niet. Ik weet wat mijn goede eigenschappen zijn en waarschijnlijk nog een stuk beter wat mijn slechte eigenschappen inhouden.  Daarom durf ik mezelf mooi te noemen. Ik durf ook over mezelf te zeggen dat ik lui ben, een chaoot, en dat mijn vingers sterke overeenkomsten met mini-knakworsten vertonen. Dat betekent niet dat ik niet tevreden ben met mijn vingers. Het menselijk lichaam is fantastisch en ik heb ongelooflijk veel geluk met het feit dat ik gezond ben en geen enkele allergie heb. Het idee dat je ribben bezit om je organen te beschermen, het idee dat je lichaam alle beschikbare warmte naar deze organen stuurt als je onderkoeld raakt en het idee dat je lichaam zelf regelt dat er een korstje op die ene snijwond komt... dat is toch fascinerend? Dat is toch mooi?

Mensen zijn vaak verbaasd als ik rustig op feedback reageer en zeg dat ze gelijk hebben. Begrijp me niet verkeerd, er lopen genoeg idioten rond die je essay, verhaal of paper niet eens lezen en gaan zeuren over een komma die eventueel toegevoegd zou kunnen worden en die je gewoon gelijk geeft om van het gezeik af te zijn. Maar heel vaak zeggen mensen zinnige dingen. Als je jezelf kent, weet je dat een geschreven tekst iets is wat jij hebt gemaakt, niet iets wat jij bent, en dat feedback dus op het product en niet op jou is gericht. Simpel zat.

Natuurlijk ben ik scherp. Als je mijn blog leest of me op Twitter volgt, zie je dat ongetwijfeld,  maar ik ben rationeel en ik kan incasseren. Wat ik eigenlijk wil zeggen - nu komen we bij de kern van dit bericht, spannend - is dat ik vind dat het woord 'arrogant' verkeerd wordt gebruikt. Het is duidelijk een negatief woord, terwijl iemand die positief over zichzelf en anderen durft te praten helemaal geen negatief persoon hoeft te zijn. Jezelf complimenten geven is altijd goed, tenzij deze complimenten iemand anders naar beneden halen. Je hebt helemaal geen likes op Instagram nodig om jezelf mooi te vinden - natuurlijk, leuk zijn ze wel - want dat ben je al.

Ik zou willen dat meer mensen bewust met zichzelf bezig waren. Als je jezelf kent, ken je namelijk ook je eigenschappen en weet je wie je bent en wie je wilt zijn. Wanneer blijkt dat de laatste twee nogal ver uit elkaar liggen, kan je zelf de verantwoordelijkheid nemen om te veranderen.

Slecht hè, die 'arrogantie'?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten