donderdag 26 november 2015

Recensie: My Uncle Oswald - Roald Dahl

Toen ik My Uncle Oswald in een enorme boekenwinkel in Londen vond, dacht ik dat het een kinderboek van Roald Dahl was. Ik had mijn armen al vol met andere boeken en ik herkende de titel niet, dus ik besloot het gewoon mee te nemen. Misschien was het wel een jeugdboek dat helemaal niet was vertaald in het Nederlands, wie weet.

My Uncle Oswald is geen kinderboek. Een kleine waarschuwing vooraf: het boek gaat over seks, dus deze recensie ook. Als je jezelf als preuts, jong of politiek correct beschouwt, kan je misschien beter stoppen met lezen. Ik meen het. Dit boek is niet geschikt voor de gevoelige lezer. En ook niet voor het universiteitsnetwerk, vandaar dat ik dit nu in Word typ en het later heel vlug op mijn blog ga zetten.


Roald Dahl heeft dus een seksboek geschreven. Ik lieg niet. Samengevat gaat het verhaal over Oswald, de fictieve (?) oom van Dahl, die een dagboek bijhoudt over de periode van 1912 tot 1935. In dat dagboek beschrijft hij hoe hij een middel ontdekte om mensen onvoorstelbaar geil te maken en hoe hij dat middel voor zijn eigen gewin ging gebruiken. Samen met twee partners bedenkt hij een krankzinnig plan, waarvoor beroemdheden zoals Einstein en Freud gedrogeerd worden en onder invloed van het middel komen, zodat zij zijn vrouwelijke compagnon ‘verkrachten’ en zij hun zaad kan stelen.

Krankzinnig, nietwaar? Dit is de auteur die Matilda en Sjakie en de Chocoladefabriek heeft geschreven. Dit is één van de beroemdste kinderboekenschrijvers ooit. Ik realiseer me dat mijn beschrijving in de vorige alinea klinkt als een slechte pornofilm (is dat een pleonasme?) maar dit boek is fantastisch. Ik durf dit bijna niet te typen, want zoals ik eerder al schreef, is het niet geschikt voor de gevoelige lezer.

Ik gebruikte in mijn samenvatting niet voor niets het woord ‘verkrachten’. Het gaat over een jonge vrouw die een soort drugs toedient aan beroemde mannen, zodat zij zo geil worden dat ze haar letterlijk bespringen. Je zou hier kunnen stellen dat de vrouw wordt verkracht, zij wordt immers door de kracht van de mannen tegen de grond geduwd en kan geen kant uit, maar je zou ook kunnen stellen dat de mannen worden verkracht, want zij krijgen drugs toegediend waardoor ze niet meer kunnen nadenken. Ook zit er een stuk in over homoseksuelen dat niet door iedereen gewaardeerd zal worden. Eigenlijk is dit een boek dat je, als je politiek correct bent, geen hoog cijfer kunt geven, maar goed, ik vond Hitler ook leuk en dat is nog een graadje erger.

Zoals je misschien al leest, is dit boek niet erotisch bedoeld. Het is bedoeld als humor en geloof me, het ís humor. Dahl vergelijkt klaarkomen met in je neus peuteren (‘Zaken die compleet acceptabel zijn, zolang niemand ze maar ziet’), hij buit alle denkbare penisgrappen en –beledigingen maximaal uit en hij schrijft zo droog dat ik af en toe hardop moest lachen. De hoofdpersoon is een enorme klootzak, bewust zo neergezet. Een rijke Engelsman die een bepaald arrogant beeld heeft van vrouwen, geld en de wereld om hem heen. Amerikanen ontsnappen niet aan zijn oordeel, natuurlijk niet, en ook koningen worden belachelijk gemaakt. Een scène in het huis van Freud is fantastisch. Tijdens het lezen moet je in je achterhoofd houden dat het verhaal zich afspeelt in de eerste helft van de twintigste eeuw, waarin de wereld heel anders was dan vandaag.

Net als alles wat Dahl schrijft is dit boek verslavend. Het is niet dik, je kunt het makkelijk uitlezen, en het Engels is verrassend makkelijk. Dit is de eerste keer dat ik deze auteur in de oorspronkelijke taal lees. Zijn schrijfstijl is wonderlijk goed bewaard gebleven in de Nederlandse vertaling van zijn andere werken, maar ik denk niet dat dit boek perfect vertaald kan worden. De humor is zó typisch Engels.

Het gebeurt niet vaak dat ik een boek lees dat écht alleen over seks gaat en dat fantastisch is geschreven. Sterker nog, dat is nog nooit gebeurd. Tot My Uncle Oswald. Net als in elk verhaal van Dahl is het plot verrassend en zit er een leuke wending aan het einde, net als in elk verhaal van Dahl is het verteltempo perfect, net als in elk verhaal van Dahl is de inhoud absurd maar volkomen geloofwaardig. Dit is typisch zo’n boek dat mensen kan overtuigen om lezen leuk te vinden. Niet te ingewikkeld, toch ongelooflijk intelligent, fantastisch geschreven, seks (‘Ik zal de handelingen die volgden niet beschrijven,’ zegt Oswald, waarna twee pagina’s vol beschrijvingen volgen), interessante personages, heerlijk plot, beledigend, vermakelijk, controversieel, gedurfd. Dahl stelt hier een voorbeeld en niet alleen voor (toekomstige) auteurs van seksboeken.

Het is heel lang geleden dat ik in de trein ben aangestaard omdat een boek me zo aan het lachen maakte.

Cijfer: 9, want het boek is niet zo memorabel of rakend als De boekendief, dat wel een tien heeft gekregen.

2 opmerkingen:

  1. Als je dit boek leuk vond is "Switch bitch" (ook van Roald Dahl) ook een aanrader! (https://en.wikipedia.org/wiki/Switch_Bitch)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die staat inderdaad op mijn 'to read'-lijst!

      Verwijderen