maandag 19 oktober 2015

Tinder is Terug!

Ik weet niet wat het is met mij en Tinder. Misschien is het een soort verslaving, misschien komt het door de 'superlike' of misschien is het een soort hoop. Afgelopen week besloot ik om voor het eerst sinds eeuwen weer eens op de app te kijken. Ik bedoel, ik ben bijna eenentwintig, mijn vrienden heten niet meer 'Truus' maar 'Truus-en-Piet', straks heeft iedereen al bruiloften en dertig kinderen en zit ik met een rugzak en een stel katten in Australië. Niet dat dat zo erg zou zijn, maar je begrijpt het idee.

Dat is natuurlijk niet de juiste instelling om Tinder te gebruiken. Ik kan dat als geen ander weten - toch was ik naïef en dacht ik een leuke match te hebben voor een leuk gesprek.

Dit is hem:



Ja, natuurlijk had hij een foto, maar omdat het mijn bedoeling is om jou te laten lachen en niet om mensen voor lul te zetten (iets met op de bal en op de man spelen) is iedereen anoniem. Enfin, hier gaat het niet om de foto. Het gaat om de drankjes eronder. Eén ervan is thee, tenminste, ik dacht altijd dat dat thee was. Thee en ik zijn goede vriendjes, dus ik zag de perfecte mogelijkheid om het gesprek te beginnen.


Huh, mijn blog? Hoe kent hij mijn blog? En hoezo kent hij mijn blog dan weer niet goed genoeg om te weten dat het laatste bericht over Tinder meer dan een jaar geleden is geplaatst?


Ja dus.


Deze match heeft me op een idee gebracht: mijn blog. Mijn Tinderblogs waren een categorie apart, ze werden altijd fantastisch bekeken en ze waren hilarisch om te maken. Waarom zou ik er niet nog eentje schrijven? De ware liefde vinden gaat me toch niet lukken en als ik gedoemd ben om over tien jaar de enige vrijgezel op feestjes te zijn, so be it. Dan kan ik er beter om lachen.

Hier hebben we dezelfde vraag en een andere match.


Oh Tinder, ik heb je oppervlakkigheid gemist.

Laten we eens kijken of we een nieuwe match kunnen vinden. Deze jongen bijvoorbeeld, die zich aan de vele lagen dure kleren duidelijk goed op de winter heeft voorbereid.


Of wat dacht je van deze? De poëtische tekst op de foto zelf is zo diep en romantisch dat hij me bijna aan het huilen maakt.


Misschien zijn Australië en die katten écht zo slecht nog niet.


En deze besluit mij terug te matchen! Yes, het is tijd voor een lang en vooral goed gesprek.



Ach ja, kan gebeuren, nietwaar? Iemand met een prachtige zwart-wit-foto matcht me en ik heb al een vraag klaarliggen. Het antwoord erop is veelbelovend, dus ik besluit om een uitleg te vragen. Die uitleg is helaas wat minder filosofisch.


Ik vind het opmerkelijk dat je op die website juist de commentaren gaat bekijken, dus dat vertel ik tegen deze wereldmatch. Zijn verklaring lees je hier:


Ondertussen zit ik nog steeds een beetje met het feit dat iemand me heeft opgezocht. Is dat normaal? Is dat een Tinder-etiquette die ik niet ken? Ik besluit het gewoon eens aan iemand te vragen. Gelukkig geeft diegene een uitgebreid, waardevol antwoord.


Ondertussen heb ik iemand anders begroet, iemand die duidelijk van een lekkere maaltijd houdt. Halverwege het vragenspelletje verliest hij helaas zijn smaak.


Een andere match is geïrriteerd omdat ik hem op zijn spellinggewoontes wijs. Gelukkig weet hij die emotie te onderdrukken en vraagt hij moeiteloos door naar een belangrijker onderwerp.


Met deze belangrijkere vraag des levens wil ik dit blogbericht afsluiten. Het was fantastisch om weer op Tinderjacht te gaan, en dat allemaal door een match die mij op Facebook heeft opgezocht. Of ik dit weer vaker ga doen of dat er weer een reeks met Tinderblogs komt weet ik nog niet, maar als je het leuk zou vinden, laat dat gerust weten.

Moraal van het verhaal?
Neem het leven niet te serieus. Daar heb je Tinder al voor.

Meer blogs van mij over deze app lezen?
Dat kan bijvoorbeeld hier

3 opmerkingen:

  1. Grappig, doorgaan met die Tinderblogs! Eén per dag moet te halen zijn kattenjuffrouw :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jammer dat die Tinder zo oppervlakkig is.Blijkbaar zitten de intelligente mannen ergens anders...

    BeantwoordenVerwijderen