vrijdag 16 oktober 2015

Pepernoten uit Chernobyl

Met dieren heb ik engelengeduld, met de rest van het leven niet. Daarom is bakken in theorie een fantastische hobby voor mij: je maakt iets met je handen, je zet het in de oven of in de koelkast en binnen no time heb je een resultaat.

In de praktijk pakt het iets anders uit: die deegrol van veertig centimeter breekt na zesendertig centimeter af, de oven blijkt sterker dan het recept vermoedde, die ene ovenschaal was toch van plastic, en het ei was bedoeld om de taart mee te bestrijken, niet om in het beslag te vermengen. En vaak is het deeg niet eens lekker en blijft al die rotzooi onder je nagels plakken, bah.

Af en toe geef ik bakken een kans, omdat we op papier dus een perfecte match zijn. Vandaag heb ik kruidnoten gemaakt. Rondje deeg, op bakpapier, in de oven. Doodsimpel, toch?


Nee, dit is geen tumor. Mijn moeder noemde het 'een Chernobylpepernoot', ik vind het wel wat weg hebben van bedorven rattenhersenen. Gelukkig bestond er de mogelijkheid tot plastische chirurgie in de vorm van chocoladeglazuur. Dit glazuur moest echter tien minuten in het zakje onder heet water liggen. Er zaten geen stenen of lood bij om dat ding onder water te houden, maar gelukkig ben ik creatief.

Gelukkig was de chocolade perfect glad en morste ik geen druppel, waardoor de mislukte pepernoten er opeens veel beter uitzagen en zó in de bakkerij zouden kunnen liggen (kuch, kuch).


Omdat ik een enorme voorstander ben van jezelf zijn, 'uiterlijk boeit geen reet', feminisme, 'ga naar de psycholoog in plaats van naar de chirurg' en meer van zulke objectieve sprookjes, heb ik sommige pepernoten gelaten zoals ze waren. Omdat ze dat verdienen, omdat ze zo ook lekker zijn en omdat tienermeisjes op deze manier zien dat iedereen mooi is zoals hij is.

Deze pepernoot is niet gek. Hij is een beetje anders.

Tot slot wil ik nog even benadrukken dat ik géén racist ben. Ja, er zijn pepernoten met donkerbruine chocolade en ja, er zijn pepernoten zonder donkerbruine chocolade...


... maar uiteindelijk worden ze allemaal opgegeten.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten