woensdag 30 september 2015

Waarom ik een verschrikkelijke blogger ben

Zelfs als ik mijn populairste blogpost ooit (Trut in de trein) niet meereken, worden mijn blogs een keer of duizend beter bekeken dan mijn recensies. Daarom ga ik proberen om wat vaker een blog te schrijven. Heel vervelend eigenlijk, want ik maak weinig mee. Om te bewijzen hoe saai ik ben, zal ik hier eens een overzicht geven van de drie afgelopen dagen.

Maandag
Dat is tegenwoordig mijn favoriete dag. Ik weet dat het raar en ongezond klinkt en dat ik eigenlijk naar een psycholoog moet met zulke gedachten, maar ik verzeker je dat dit niet besmettelijk is. Op maandag volg ik de vakken van mijn minor (Boek, Boekhandel en Uitgeverij) en mijn minor is ook nog eens een praktijkstudie. Dat betekent dat hij niet alleen uit theorie bestaat. Zo kan je bijvoorbeeld stage gaan lopen. Mensen uit de boekenwereld komen vertellen over hun beroep, we gaan op excursie naar bibliotheken en musea, en we hebben het elke maandag vier uur lang over boeken. Geloof me, dat kan een mens gelukkig maken

Een foto die is geplaatst door Marjolijn van de Gender (@marjolijn1994) op


Deze week gingen we naar de universiteitsbibliotheek, waar we college kregen over de Delftse Bijbel en door boeken uit de late Middeleeuwen mochten bladeren. Ik geef geen reet om bijbels, maar het is wel fantastisch om te zien wat mensen in zo'n bijbel schreven.

Een foto die is geplaatst door Marjolijn van de Gender (@marjolijn1994) op


Dinsdag
Op dinsdag komt mijn favoriete Nederlandse televisieprogramma van dit moment: Een dubbeltje op zijn kant. Als je mij op Twitter volgt, weet je dat ik dat met heel veel interesse kijk. Bij gebrek aan kijkgezelschap dat met me mee schreeuwt, plaats ik al mijn gedachten over dit juweeltje op mijn favoriete medium.



Woensdag
Vanmorgen liep er een man door de coupé. Hij vertrok, maar zijn zweetgeur niet. Na twee keer diep ingeademd te hebben en boze blikken te hebben gekregen omdat ik begon te kokhalzen ben ik naar een andere coupé verhuisd.
Tussen mijn colleges door heb ik aan wat SEO-teksten gewerkt, die nu gezellig liggen te wachten tot ik ze met een heldere blik kan bekijken om al mijn slordigheidsfouten eruit te halen (wat ik bij mijn blogs nooit doe, daar ben ik te ongeduldig voor). Tijdens een college heb ik nog snel een opdracht voor morgen ingeleverd (oeps) en momenteel bereid ik me mentaal voor op donderdag, want dan heb ik de eer om van negen tot vijf college te volgen. Ik snap niet waar ik dat genot aan verdiend heb.

Ik denk dat het bovenstaande illustreert waarom ik een verschrikkelijke blogger ben. Mijn dagelijkse leven is niet boeiend - al denkt mijn buurman in de trein daar kennelijk anders over, want hij leest vol interesse mee.

4 opmerkingen:

  1. Ik kwam via de Facebookpagina 'Hartstocht in de trein' bij jouw blog terecht.
    Ik heb ze allemaal gelezen en vind je een fantastische schrijfster. Om sommige blogs heb ik echt hardop gelachen (trut in de trein bijvoorbeeld, maar ook de verslagen van je Tindermatches) en van sommigen moest ik even slikken. Vooral je eerste blogs over de zelfmoord kwamen binnen.
    Bedankt hiervoor! Ik hoop dat je hier nog lang mee doorgaat.

    Groetjes,
    Naomi

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Naomi,

      Wauw, wat tof dat je alle blogs hebt gelezen en ook nog de moeite neemt om te reageren. Bedankt voor je leuke reactie!

      Verwijderen
  2. "een keer of duizend"? Echt?? Hoeveel pageviews heb je dan wel niet? Of is dit weer zo'n typisch geval van een hyperbool? ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Van allebei een beetje. Ik heb berichten die veertig keer zijn aangeklikt en berichten die vierduizend keer zijn aangeklikt, maar ironie en overdrijving zijn mijn beste vrienden.

      Verwijderen