woensdag 16 september 2015

Trut in de trein


Ik heb nog elf procent batterij op mijn laptop, dus ik typ dit in sneltreinvaart: mijn lezerscolumn is een beetje uit de hand gelopen. Op Inhoudsloos gezwam kan je hem ook lezen.  Ik schreef hem voor Metro (nou ja, eigenlijk in tien minuten voor mezelf) en mijn vrienden vonden hem leuk. Metro blijkbaar ook, want twaalf uur nadat hij op de website was verschenen, kreeg ik een mailtje dat hij in de krant zou komen. Hoe awesome!

Dit soort berichtjes ontvang ik nu.


Mijn column is niet literair - wel grappig - bedoeld en als je hem aandachtig leest, zie je zowel een woord te veel en een contaminatie (al heb ik ook gehoord dat 'petities verzamelen' Vlaams is en Vlaams is prachtig, dus misschien is dit toch geen fout) omdat ik te lam was om hem aandachtig over te lezen. Ik had nooit verwacht dat hij op dit moment 10.066 likes op Facebook zou hebben. Het was totaal niet mijn bedoeling om een statement te maken of een discussie op te starten, wat op zich vreemd is, want ik ben gek op statements en discussies. Maar het was serieus niet mijn bedoeling. Ik wilde gewoon op m'n CV kunnen zettend dat ik in Metro was gepubliceerd, want dat staat leuk als je ooit schrijver hoopt te worden.

Op mijn twitteraccount heb ik alles geretweet wat over mijn stukje ging. Daar is Twitter tenslotte voor. Tot mijn verbazing vluchtten mijn volgers niet weg, maar kreeg ik er juist nieuwe bij.

Twitter.

Vanmiddag ontdekte ik dat er een topic over mijn column loopt op een forum. Dat heb ik nou altijd al gewild! Het topic is meer dan de moeite van het lezen waard, want er staat bijvoorbeeld dat ik 'in haar kontje genomen moet worden door Tyrone' en mijn haar wordt vergeleken met een lama. Ik heb er heel hard om gelachen. Wie kan nou zeggen dat hij (zij, in mijn geval) zo veel reacties uitlokt? (Heel veel mensen, dat weet ik, ssst, don't spoil my fame.)

Meer dan 10.000 likes! (20.54 uur)

Tijdens college heb ik het hele verhaal verteld, Whatsapp staat roodgloeiend, een studiegenootje heeft mensen die het over mijn column hadden afgeluisterd en het gesprek opgenomen, en nu staat er dus ook een artikel op de website van de Linda. Hoe fantastisch is dat! Ik ben alleen twintig jaar en nog geen 21 (21 november pas, als het hartstikke koud is en de eerste sneeuw misschien al gevallen is, haha), maar boeiend, het is Linda.

Dit is toch bizar? DE LINDA!
Moraal van het verhaal: schrijf een column voor Metro. Je verdient honderd euro (ik heb er een tas van gekocht, haha), je krijgt superveel likes en er is een kans dat je in Linda komt en dus twéé enorme media op je schrijf-CV kunt zetten.

P.S. Als je wilt lezen wat ik normaal schrijf, naast blogs, recensies en dus die column, kan je hier een kort verhaal lezen.

Edit om 21.44u: MIJN COLUMN HEEFT HET VIVAFORUM GEHAALD.

17 september 9.59u: Elfduizend likes op de pagina van Metro. Mensen praten er nog steeds over, bizar.



17 september 18.50u: Een superleuk stukje van Omroep Brabant over de heisa.

18 september: De discussie is nog niet over.

Toch leuk dat deze persoon die ik niet ken me toch aardig genoeg vindt voor een afkorting.

Gelukkig kon ik wat uitleg geven (goed, helemaal in het midden zat ik niet, maar ik wilde het niet te ingewikkeld maken) en kwam alles goed.




1 opmerking:

  1. Over het schrijven van een column in de Metro heb ik weleens nagedacht. Het leek me enig om een keer in de krant te staan, zodat ik daar nog tot in lengte der dagen over kon opscheppen. Uiteindelijk is het er nooit van gekomen, misschien door een combinatie van faalangst en een gebrek aan inspiratie. Het geheim van een goede column is niet meer dan een treffende en humoristische beschrijving van een alledaagse situatie. Maar juist die eenvoud maakt het zo moeilijk! Ik moet zeggen dat de lezerscolumns de afgelopen jaren steeds beter zijn geworden. Mij was het vast niet gelukt om bij het grote publiek in de smaak te vallen. Alle lof dus voor jou! Wat een mooie manier om de frustratie van je af te schrijven!

    BeantwoordenVerwijderen