zondag 21 juni 2015

Finaleweekend Write Now!

Hoi lieve lezer,

Mijn laatste blog heb ik geschreven op vier maart. Nee, ik heb niets tussendoor verwijderd of zo, mocht je dat denken - ik heb gewoon drieënhalve maand niet geblogd. Geen idee waarom niet. Tussendoor heb ik van alles gelezen, ik had elke week een boek kunnen recenseren, maar ik heb het niet gedaan. Dat is één van de redenen waarom ik mijn blog niet professioneler maak, een suggestie die ik wel eens krijg. Als hij professioneel is, verwachten mensen ook professionaliteit.
Dat wil ik niet. Dit is gewoon mijn plek waar ik kan typen als ik schizofreen word van mijn eigen verhalen, of de plek waar ik kan vloeken als ik een boek klote of fantastisch vind, of de plek waar ik mijn eigen woorden geen tachtigduizend keer overlees voor ik aan 'publiceren' (zo heet de knop waarmee ik berichten plaats) denk.

Tot zo ver de verantwoording. Dit weekend was ik in Rotterdam voor de finale van Write Now! - ja, dat schrijf je met een uitroepteken - en dat is echt het beste ooit* wat je als 'ik heb nog niets bereikt'-schrijver kunt meemaken. Write Now! is trouwens een schrijfwedstrijd voor jongeren tussen de vijftien en de vijfentwintig jaar met voorronden in Nederland, België en Suriname. Je mag proza, poëzie, theaterteksten en weet ik niet wat insturen. De deadline ligt al jaren op 1 april (geen grap). Als je graag schrijft of graag boekenbonnen, een MacBook, een iPad, een optreden, een publicatie of al die dingen wilt winnen, doe dan vooral mee! Dit is geen reclamebericht, dit is gewoon een goeie wedstrijd.

Maar goed, mijn finaleweekend. Iedereen die eerste wordt in een voorronde gaat door naar de landelijke finale. Vier mensen die tweede of derde zijn geworden worden, krijgen een wildcard. Ik was één van die mensen.
De finale bestaat uit een zaterdag met activiteiten en een workshop, een hotelovernachting en een zondag met een workshop en de prijsuitreiking. En het is echt zo ontzettend leuk! Als ik alles zou vertellen, lees je over een uur nog (en toevallig is het schrijven van verslagen geen bezigheid die ik zou missen als hij niet bestond), dus ik zal het kort houden.

De hotelkamer deelde ik met een andere finaliste, die ik dezelfde ochtend had ontmoet. 'Hé, wat een leuk kralengordijntje!' werd 'Hé, er zit een wc achter het kralengordijntje!'. Iemand was vergeten om onze badkamer een deur te geven.

Toen we de volgende ochtend deze brunch kregen, werd ons duidelijk waarom het hotel op wc-deuren had bezuinigd en vergaven we het zonder moeite. Serieus, alleen al voor het hotel zou je aan deze wedstrijd mee moeten doen.

Verdere hoogtepunten waren de workshops, het andere eten (dat vind ik belangrijk in het leven, ja), het bezoek aan de Parade, het dansen, de gratis boeken, en natuurlijk de mensen. Het is altijd tof, naar mijn mening dan, om personen te ontmoeten met dezelfde interesses als jijzelf. Met een aantal van hen ga ik in juli op literair zomerkamp, dus dat gaat ook gezellig worden (en misschien zelfs dit finaleweekend overtreffen, vandaar mijn eerdere *). Ik heb er nu al zin in! En ik dwaal af. Het weekend was dus druk en vol en leuk. Tijdens de workshop van vandaag heb ik geleerd dat je altijd aardig moet zijn. Daarom sprak ik je ook aan met 'lieve lezer'. Ten eerste voel je je daardoor aangesproken, en zo niet, dan hóór je je aangesproken te voelen. Ten tweede noemde ik je 'lief', wat best aardig van me is. Ik ben benieuwd hoe lang ik aardig zijn volhoud.

Ik heb niets gewonnen, wat echt prima is. Ik had al mijn concurrentie van tevoren al gelezen en ik wist dat iedereen zo ontzettend goed was dat winnen ongeveer even reëel was als het idee dat ik ooit wiskundige zou worden. Wat echter nog veel belangrijker is, is dat ik eerst een andere taak moet voltooien. Dit is namelijk de vierde keer dat ik heb meegedaan aan Write Now! en dit is mijn lijstje met prestaties:

2012: tweede prijs voorronde Eindhoven
2013: tweede prijs voorronde Den Bosch
2014: derde prijs voorronde Den Bosch en een wildcard voor de finale
2015: tweede prijs voorronde Den Bosch en een wildcard voor de finale

Als dit een grafiek zou zijn, zou je een stijgende lijn zien, toch? Ik heb geen idee, want ik ben geen wiskundige, maar ik zie die lijn wel. Ik zou hem ook zien als ik nog nooit een prijs had gewonnen.
Het tofste aan een prijs in een voorronde zijn de boekenbonnen die je wint. 250 euro voor een eerste plaats, 125 voor een tweede plaats en 75 voor een derde plaats.

Je kunt vast wel raden wat ik héél graag wil. Een tweede plaats is echt fantastisch, een derde is ook superleuk, maar een eerste plaats zou eigenlijk wel mooi staan in dit lijstje. Ik ben nu twintig, dus ik mag nog vier keer meedoen. Een voorronde - het liefst die van Brabant, mijn zachte G is toch een dierbaar stukje cultuur voor me - winnen is mijn doel. De komende jaren teksten insturen die steeds beter worden, zodat ik uiteindelijk goed genoeg word om voor één keer de meeste boekenbonnen van die avond te winnen, daar ga ik naartoe werken.

En ik begin bij het commentaar van de jury op mijn finale-inzending: 'Ook de reis langs treinstations was interessant en gevaarlijk, al duurde het even tot de opzet duidelijk was. Sommige juryleden vroegen zich af of de dialoog wel realistisch was. In deze tekst vonden we een van de meest verrassende beelden: de stoppels op de snuit van een geschoren cavia.'
Het is positiever dan vorig jaar, dus dat is awesome! 'Gevaarlijk' is een woord dat ik heel graag bij dit verhaal hoor. Iets waarnaar ik ga kijken, is realisme in de dialoog. Volgend jaar zal mijn dialoog, als er één is, wel realistisch zijn. Leren is fantastisch. Daar word je - ik - beter van.

Ik heb overigens geen aandelen in de wedstrijd en ik neem ook niet de moeite om elk jaar met de jury naar bed te gaan, mocht je dat denken (ja, ik heb wel eens berichten gelezen waarin mensen speculeerden over de relatie tussen mijn barslechte inzendingen en mijn zogenaamde literaire seksleven). Ik doe elk jaar mee omdat ik het een goede oefening vind en ik verheug me al op 1 april 2016.              

Geen opmerkingen:

Een reactie posten