zaterdag 22 november 2014

Recensie: Shopaholic naar de sterren - Sophie Kinsella

Ik houd van chicklits, zeker van die van Sophie Kinsella, die naast een berg andere boeken de Shopaholic-serie schrijft. Na een tijdje radiostilte kwam in oktober de Nederlandse vertaling van het nieuwste deel uit: Shophalic naar de sterren.


Het gaat nog altijd over Becky Brandon, die met haar man en dochter naar Hollywood is verhuisd en het wil maken als styliste van de sterren. Het is een vlot verhaal, het neppe van Hollywood wordt goed beschreven er zitten ontzettend grappige momenten in. Je ziet tijdens het lezen al een eventuele verfilmde versie voor je. Met name het moment waarop Becky haar dochtertje van twee naar een speciale peuterspeelzaal brengt is hilarisch, evenals de dingen die het meisje daar leert.

We zien hier een andere kant van Becky. In de vorige boeken was ze de sympathieke hoofdpersoon, iemand in wie bijna elke vrouw zich zou kunnen inleven - en nu verandert dat. Dat getuigt van lef van de schrijfster, die haar personage behoorlijk egocentrisch weet te maken. Het werkt, het is weer eens wat anders, het voegt iets toe aan het verhaal. En ik geloof ook oprecht dat Hollywood mensen zo zou kunnen maken, dus prima. Verder zijn de personages sympathiek en leuk. Favorieten van me zijn Suze, Becky's beste vriendin, en haar man 'Tarkie'. Er wordt weinig beschreven, waardoor je je eigen beeld van alles en iedereen kunt vormen.

Wat niet zo prima is, zijn twee dingen:
1) de voorspelbaarheid. Letterlijk alles wat er gebeurt zie je van veraf aankomen. Ik heb daar een hekel aan en ik lees een boek het liefst in één ruk uit, zodat ik niet ga nadenken en wel meegesleept word door het verhaal. Hier lukte het niet om me te laten meeslepen, want er zit geen verrassing in. Ik word graag verrast en in de eerdere delen van deze serie lukte dat prima. Dat heeft echter te maken met
2) het einde. Dat is écht onvergeeflijk. Het hele boek lang wordt er van alles opgebouwd, maar er is geen einde. Na de laatste pagina heb ik gegoogeld of mijn exemplaar toevallig een paar hoofdstukken mist. Het verhaal houdt namelijk gewoon op. We weten niet wat er is gebeurd met een aantal personages die centraal staan in het boek, we weten niet hoe een andere verhaallijn afloopt, we weten niet of het goedkomt tussen die-en-die, we weten niet of die ene die andere een rotstreek gaat leveren of dat ze echt oprecht is... we weten helemaal niets. Sophie Kinsella heeft niet één verhaallijn afgesloten voor haar 'cliffhanger'.
Kortom, je hebt een boek gekocht zonder einde. Op bol.com kost Sopaholic naar de sterren 20 euro. Nu ben je verplicht om het vervolg - god weet wanneer het gaat verschijnen - óók te kopen, waarschijnlijk voor hetzelfde bedrag, want anders heb je dit boek voor niets gelezen. 40 euro voor één chicklitverhaal. Mijn bundeling van In de Ban van de Ring van 1248 pagina's heeft minder gekost. Een slimme verkooptruc, dat moet ik Kinsella en haar marketingmensen nageven. Het komt alleen een beetje lui, geldbelust en respectloos over naar de lezer, maar hé, wie boeit dat nou?

Eerlijk is eerlijk, tot dat einde heb ik met plezier gelezen, dus een onvoldoende krijgt dit boek niet. Ik vind het wel het minste boek van Kinsella, want dat compleet open einde is nergens voor nodig. Ik raad iedereen die dit boek wil lezen af om het te kopen. Leen het maar bij de bibliotheek, bij mij of bij iemand anders. Dan hoef je geen geld uit te geven aan een half verhaal.

De Nederlandse vertaling is goed en grappig en dat vind ik knap, want ik denk dat humor één van de lastigste dingen is om te vertalen. Ik zou alleen het gedeelte over Star Wars in het Engels hebben laten staan, want ik denk dat mensen eerder The Force dan De Kracht kennen. De cover vind ik niet zo mooi, de stijl van de vorige delen stond me meer aan, dit ziet er een beetje goedkoop uit.

Hopelijk wordt het volgende deel héél goed, zodat ik niet meer zo veel hoef te klagen. Ik ben niet tegen het splitsen van verhalen in meerdere boeken, als het verhaal daar beter van wordt óf als de splitsing heel duidelijk staat aangegeven (dat laatste is bijvoorbeeld het geval in de Gemma Doyle-trilogie, daar heeft het derde deel een 3A en een 3B; of in Een Lied van IJs en Vuur, waar zowel het derde als het vijfde deel is opgesplitst). Dan weet je namelijk wat je koopt, dan heb je een correcte verwachting. In het geval van Shopaholic naar de sterren is het verhaal niet zo gecompliceerd dat je twee boeken nodig hebt om het te vertellen, vandaar mijn gebrek aan begrip ervoor. Als het boek Shopaholic naar de sterren - deel 1 of iets dergelijks had geheten, had ik van tevoren geweten waaraan ik begon en was mijn cijfer zeer waarschijnlijk een stuk hoger uitgevallen.

Cijfer: 6

De allereerste pagina (je kunt klikken voor een vergroting):


De eerste 'verhaal'-pagina:

1 opmerking:

  1. Ik dacht ook dat ik een aantal pagina's miste. Echt heel slecht, zo midden in het verhaal stoppen. Maar ik ben blij dat ik je recensie gevonden heb, weet ik dat het niet aan mijn exemplaar ligt. Nu maar wachten op het vervolg....

    BeantwoordenVerwijderen