woensdag 19 november 2014

Recensie: Mockingjay Part 1 - Francis Lawrence (film)

Deze recensie bevat geen grote spoilers.

Ik ben fan van lezen, van spanning en van feminisme, dus is het niet meer dan logisch dat ik de drie boeken uit The Hunger Games-serie heb gelezen. Ik ben toevallig ook fan van nachtpremières, dus is het waarschijnlijk geen verassing dat ik vannacht in de bioscoop zat om Mockingjay Part 1 te zien.

De film gaat verder waar Catching Fire stopte: Katniss is in District 13, heeft weer een trauma en is het symbool geworden van de revolutie. De film volgt het boek heel erg trouw. Alle mooie citaten komen terug, vooral Finnick Odair is letterlijk uit het boek gestapt. Normaal vind ik dat fantastisch. Bij deze film vind ik het jammer. Het boek Mockingjay heeft namelijk één zwak punt: het is geschreven in de ik-vorm, vanuit Katniss. Dat betekent dat je een heel beperkt beeld hebt, want je ziet alleen wat Katniss ziet. Peeta en Johanna zijn in Catching Fire gevangengenomen in het Capitool, maar in het boek krijg je daar niets van mee. Ik hoopte dat de film, die niet gebonden is aan een perspectief, hun 'avontuur' zou laten zien. Dat gebeurt niet.

De film houdt hetzelfde zwakke punt als het boek en dat vind ik een gemiste kans. Waar het boek heel intiem is en je zo ongeveer op de huid van Katniss zit, is de film afstandelijker. Ik mis de ziel die het boek wel heeft. Ook is het verhaal heel erg zwart/wit: president Coin, de leider van District 13, heeft het continu over democratie en eerlijke processen, terwijl president Snow, de leider van het Capitool en Panem, de districten afstraft door de inwoners meer werk in minder uren te laten doen. Het boek is niet zo zwart/wit. Verder wordt District 13 wel erg positief in beeld gebracht. In het boek worden drie mensen uit het Capitool (Katniss' oude prep-team) gemarteld, in de film zijn zij vervangen door Effie. Ik vind Effie geweldig, daar niet van, allen is zij te gast in het district. Ze is geen gevangene, ze wordt niet gemarteld, ze loopt vrij rond. Dit kunnen bewuste keuzes zijn geweest om het verhaal in het volgende deel een verrassende wending te geven.


Dat brengt me op een belangrijk punt: het volgende deel. Ik ken het boek, dus ik weet wat er gaat komen. Als je dat niet weet, slaat deze film op niets. Er is geen spanningsboog. Er gebeurt van alles, het is mooi geschoten, maar de gebeurtenissen houden weinig verband met elkaar. Het boek is de eerste helft (de tweede helft ook trouwens) een complete chaos. De film is niet overzichtelijker. Zonder deel twee erachteraan is deze film niet af en dat merk je.

Ik noemde de domheid van president Snow al. Welke president wil de sympathie van het volk winnen door datzelfde volk neer te schieten en uit te buiten? Snow kwam de vorige films behoorlijk slim over en in deze film handelt hij dom. Ook is de ingang van District 13, dat onder de grond ligt, wel erg goed zichtbaar op de open plek in het bos. Wanneer Katniss en de mensen die bij haar zijn gewaarschuwd worden dat er een gebouw gebombardeerd zal worden, vluchten ze, wetend dat er nog personen binnen zijn. Pas als de bommen gevallen zijn en de vlammen alles verteren, wil Katniss naar binnen om mensen te redden. Dat is een beetje laat. Een beetje erg laat.


Is dit een slechte film?
Natuurlijk niet. Sommige dingen zijn briljant gedaan, zoals The Hanging Tree, dat compleet afwijkt van het boek en heel indrukwekkend is, De film laat perfect zien wie de echte helden zijn: de mensen in de districten, niet Katniss Everdeen die alleen zwaar beveiligd naar buiten mag en nooit zal komen te overlijden. President Coin is fantastisch gecast, al vraag ik me wel af waar zo'n sober district als 13 steiltangen vandaan haalt. Haymitch en Effie zijn altijd leuk, Jennifer Lawrence acteert fantastisch, Liam Hemsworth heeft eindelijk een grotere rol en de beklemmende sfeer is heel goed gevangen. De sets zijn mooi en geloofwaardig. Een scène bij een meer met alleen stilte en ruisend water en Katniss en Gale is fantastisch in zijn eenvoud. De muziek is prachtig. De makers hebben de complete toespraak van Finnick Odair verfilmd, iets waarop ik al hoopte. Er zijn gruwelbeelden, al stellen ze niets als je ze met het boek vergelijkt. De scène vlak voor het einde is nog onverwachter en schokkender dan in het boek, al is het wel een beetje vreemd dat het betrokken personage geen zware hersenschudding heeft opgelopen.

Zoals ik als schreef, is Mockingjay niet mijn favoriete boek uit de serie. Dit is ook niet mijn favoriete film. Dat is bij allebei Catching Fire. Maar als je het boek wél heel goed vindt, vind je deze film zeker geweldig. En als je het boek niet kent of het wat minder vindt, geniet je ook wel van deze film. Ik heb me in elk geval, ondanks mijn kritiek, vermaakt. Ik ben heel benieuwd naar deel twee.

Sterren: 3,5/Cijfer: 7

Geen opmerkingen:

Een reactie posten