maandag 13 oktober 2014

Recensie: De boodschapper - Markus Zusak

Toegegeven, de laatste tijd heb ik echt véél te weinig gelezen. Ik heb wel veel gezocht, want ik was een boek kwijt. Eén van mijn favoriete boeken. Al maanden, misschien zelfs jaren.
Mijn moeder was afgelopen weekend de heldin van de vijf minuten, want ze vond het. In haar eigen kast. Ik zie het maar als een compliment.

Dat boek heet De boodschapper en het is in 2002 geschreven door Markus Zusak, een Australische auteur. De Engelse titel luidt: I am the messenger. Geen idee waarom de Nederlandse vertaling de halve titel vergeten is, maar er zal ongetwijfeld een goede reden voor zijn die ik even niet kan bedenken. Het verhaal gaat over Ed Kennedy, een taxichauffeur in de voorstad van Londen. Zijn alcoholistische vader is net overleden als hij (Ed dus) betrokken raakt bij een bankoverval. Vanaf die dag zal zijn leven veranderen.


Dit klinkt heel raar, ik weet het, en de rest van de samenvatting is ook lichtelijk absurd: Ed krijgt namelijk speelkaarten toegestuurd (of hij wordt in elkaar geslagen en vindt er eentje als hij weer bijkomt) en op elke kaart staan aanwijzingen. Die blijken te leiden naar compleet willekeurige mensen, die allemaal iets van hem nodig hebben: waar de rest van de wereld doorloopt, moet Ed stilstaan en bedenken wat het is.

Zijn taken variëren van het kopen van een ijsje voor een tienermoeder die er altijd één voor haar kinderen koopt maar nooit voor zichzelf tot het afrekenen met een man die regelmatig zijn eigen vrouw verkracht. Het is niets wereldschokkends. Het is gewoon het verschil tussen iemand die naar mensen kijkt en iemand die mensen ziet. Als je mijn blog vaker leest of mij persoonlijk kent, weet je dat ik regelmatig mensen in de trein spreek met een verhaal. Zusak schrijft eigenlijk over exact hetzelfde, met als verschil dat Ed daadwerkelijk het leven van die mensen verandert.

Het verhaal is mooi, maar wat dit boek echt heel goed maakt, zijn de personages. Zo heeft Ed een hond die De Portier heet, regelmatig een kop koffie met hem drinkt en een uur in de wind stinkt (ik heb ook een hond, dus Ed is awesome). Hij is verliefd op een goede vriendin van hem, maar compleet gefriendzoned, omdat zijn vriendin niet van iemand wil houden. Zijn moeder is geweldig: elk telefoongesprek mondt uit in een scheldpartij. Het hardloopmeisje dat altijd tweede wordt. De auto van Eds beste vriend. Alles en iedereen is van vlees en bloed, soms met humor geschreven, soms verrassend scherp en eerlijk.

Wat het boek ook echt heel goed maakt, is de Engelstalige titel, die de lading exact dekt. Daarom ben ik ook zwaar teleurgesteld in de Nederlandse versie daarvan.

Wat dit boek verder ook echt, echt, echt heel goed maakt, is de laatste zin. Ik heb het al vier keer gelezen, maar de eerste keer besefte ik pas daarna wat ik al die tijd gelezen had. De laatste pagina's worden dan in één klap duidelijk en ik vind de 'In your face'-aanpak van Zusak daar geweldig.

Eigenlijk maakt alles dit boek goed. Er zit een heel duidelijk moraal in, maar ook heel erg veel humor. Het is erg toegankelijk geschreven en heel erg herkenbaar voor iedereen die zich wel eens afvraagt wat de zin van het leven is of voor iedereen die twijfelt of je moet doorlopen of juist op iemand af moet stappen. De stijl is direct, wat perfect past bij dit verhaal, en er zit een soort speelse imperfectie in verweven. Zowel in het Engels als in het Nederlands is dat en de vertaler heeft Zusaks eigen stem uitstekend weten te behouden. De Engelse versie van dit boek is niet moeilijk, maar de Nederlandse versie is zo goed vertaald (op de titel na dan) dat je die prima kunt lezen. EN GA DAT DOEN. Echt. Ik beloof je dat je daar geen spijt van krijgt. Om je alvast een voorproefje te geven, heb je hier de eerste pagina.


De boeken van Markus Zusak kan je in de boekwinkel vinden bij het kopje 'literatuur', maar laat je daardoor niet afschrikken. Dit is geen ingewikkeld boek, dit is gewoon een briljant boek. Een paar jaar geleden heb ik het al eens gerecenseerd, toen gaf ik het volgens mij een 9. Inmiddels is het nog steeds één van mijn favoriete boeken, dus wordt het tijd om dat cijfer een beetje op te hogen.
De enige reden dat dit boek geen 10 krijgt, is omdat ik weet dat Zusak nog beter kan. Zijn allerbeste en mijn lievelingsboek ligt nu naast me - dat komt de volgende keer.

Cijfer: 9,5

2 opmerkingen: