vrijdag 3 oktober 2014

Eerste publicatie!

De laatste tijd heb ik schandalig weinig geblogd. Ik had even geen zin om willekeurige jongens op Tinder belachelijk te maken, ik las geen boeken en ik keek gisteren voor het eerst een film die 'hier moet ik over bloggen!'-gevoelens in me losmaakte. De treinen faalden vaker dan gebruikelijk, maar goed, dat klagen ben je na één keer ook wel beu.

Mijn september was dus nogal saai. Gelukkig kwam er de 28e een onverwachte klapper: op de facebookpagina van de Dienst Cultuur Brugge kon ik zwart op wit lezen dat mijn eerste publicatie een feit was.
Mijn. Eerste. Publicatie.
O mijn god.
Het klinkt awesome, hè? Mijn naam in een boek.
HET IS OOK AWESOME.


Elke twee jaar wordt door de stad Brugge (ja, die middeleeuwse plaats in België) een schrijfwedstrijd uitgeschreven, die Fantasy Strijd Brugge heet. Als je die naam een paar keer typt, voelt de spatie tussen de eerste twee woorden al bijna natuurlijk. De bedoeling is dat je een verhaal van maximaal vijftienhonderd woorden inzendt dat behoort tot het fantasy-, horror- of sciencefictiongenre. In 2011 stuurde ik al een verhaal, maar dat is nooit bij de organisatie aangekomen. Jammer, erg jammer, want dat zou anders mijn eerste echte schrijfwedstrijd zijn geweest. 

Maar goed, gelukkig deed ik in 2012 mee aan Write Now! en leerde ik dat je inzending niet altijd kwijt hoeft te raken - en ik leerde hoe leuk het was om opeens te horen dat je iets had geschreven wat de jury bovengemiddeld vond.  Dit jaar moest ik in tweeënhalve week een inzending schrijven voor de finale voor die wedstrijd. Aan het einde van de rit had ik twee verhalen: Cave canem en Dit heeft nog geen titel. Toevallig was de deadline van Fantasy Strijd Brugge op dezelfde dag als de de prijsuitreiking van de finale van Write Now!, wat erop neerkwam dat ik om elf uur 's avonds bedacht dat Dit heeft nog geen titel een titel moest krijgen en, nog net wat belangrijker, tot het fantasy-, horror- of sciencefictiongenre moest gaan behoren.

Uiteindelijk had ik om 23.50 uur een verhaal dat Groene murene heette. Tot overmaat van de ramp moet je bij deze wedstrijd ook een totstandkoming van je verhaal inleveren. Wist ik veel hoe ik dat verhaal had bedacht. Dat kon ik natuurlijk niet opschrijven, dus ramde ik een paar zinnen op het toetsenbord en vulde ik het artistieke CV - dat was er ook nog, ja - in met reclame voor de wedstrijd waar ik eerder die dag nog was geweest. Tijd voor de spellingcheck was er niet meer. Helaas.

De organisatie van de wedstrijd stuurde mails om ons als deelnemers op de hoogte te houden: ze hadden dit jaar 259 inzendingen ontvangen.
Nou, als je je verhaal krap vijf minuten voor de sluittermijn hebt ingestuurd zonder spellingcheck of iemand die even heeft gelezen of de boel een beetje leuk is gebleven nu het ongeveer negentig procent afwijkt van het oorspronkelijke verhaal, weet je wel dat je nooit bij de top zoveel zult horen.

En ik deed dat wel. Ik werd zelfs veertiende. Gisteren ontving ik het juryrapport, waar alle vijf de juryleden me twee cijfers gaven met een zin commentaar erbij. Afgezien van een jurylid dat de waarde van mijn hoofdpersoon niet inzag, waren ze hartstikke positief. (En ik snap dat jurylid ook wel, dit verhaal had ook heel makkelijk zonder haar gekund, inderdaad, alleen was het dan weer een totaal ander verhaal geworden.)

Het juryrapport.

Maar goed. Mijn eerste publicatie dus. De hele top twintig staat in de bundel Fantastisch Strijdtoneel IV, plus vijf verhalen die door één van de juryleden zijn uitgekozen. Behalve mijn eigen verhaal heb ik nog maar één ander gelezen en dat was echt ongelooflijk goed. Ik ben heel benieuwd naar de rest. De organisatie was zo aardig om de bundel vijf keer naar elke gepubliceerde op te sturen en er, bij wijze van verrassing, de bundel van twee jaar geleden gratis bij te voegen. Heel netjes, net als dat juryrapportje, want ik heb geen cent voor deze wedstrijd hoeven betalen. Wat weer wat minder netjes was, was dat de post het pakket opengescheurd bezorgde. Alle zes mijn bundels zijn nu van boven beschadigd. Ach ja, dat geeft ze nog wat meer karakter, en ik ben al verrast dat ze vanuit België bij de voordeur zijn aangekomen.

Tot zover mijn juichbericht over mijn eerste publicatie. Zoals je leest, is hij verre van perfect. Mijn god, de andere deelnemers hebben hele opstellen gemaakt van hun totstandkoming van het verhaal en mijn achtergrondinformatie is: 'Ik houd van Roald Dahl en trieste huwelijken, dus dit leek me wel leuk.' Oh, en ik ben ook nog eens vergeten om Inhoudsloos gezwam te noemen in mijn artistiek CV.
Maar het ís mijn eerste publicatie en hij is juist zo leuk omdat hij niet perfect of verwacht was. Normaal schrijf ik niet of nauwelijks fantasy en ik ben veel meer bezig met lange verhalen dan met korte, en nu sta ik gewoon in een bundel met mensen die in sommige gevallen zelfs boeken op hun naam hebben staan. Voor de laatste keer: hoe awesome!

Het verhaal zelf kan je hier lezen.

De prachtige, tranentrekkende ontstaansgeschiedenis van het verhaal. Rechts: de opsomming van mijn indrukwekkende schrijverscarrière.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten