vrijdag 18 juli 2014

Recensie: Koorts - Saskia Noort

Eigenlijk wilde ik Wachten op woensdag lezen van Nicci French, maar aangezien dat het derde deel bleek te zijn in een serie en ik de eerste twee delen liever eerst lees, heb ik een ander boek gekozen. Wel een thriller, om het eerlijk te houden, en dat is Koorts geworden, geschreven door Saskia Noort, wederom uit de Vakantiebieb (en het blijft zeker in de vakantie leuk om verhalen te lezen die zich in het buitenland, in de zon, afspelen).

Het boek gaat over Dorien, een vrouw die haar relatie verbreekt om met een vriendin op Ibiza te gaan feesten. Heel leuk en aardig, tot er een seriemoordenaar actief blijkt te zijn op het eiland en haar vriendin spoorloos verdwenen is.


Om even met de deur in huis te vallen: ik vond het niet goed. Echt niet goed. Het is hartstikke vlot geschreven, daar ligt het niet aan, en het leest als een trein, maar wat heb ik nu eigenlijk gelezen? Doriens zelfverwijten op Ibiza, de herhaling van haar truttige 'ik heb er geen zin in maar ik doe het toch', de roekeloosheid van haar vriendin Ellen, een volwassen vrouw... Het komt allemaal niet zo geloofwaardig over. De hoofdpersoon is wel aardig uitgewerkt, je krijgt een beeld van haar, maar de andere personages blijven plat. Blijkbaar bestaat Ibiza alleen uit mensen die dag en nacht dronken of stoned zijn. Oh, en het is natuurlijk ook totaal niet nodig om daar naar de politie te gaan als je vriendin vermist is.

Ik klink heel onvriendelijk in deze recensie - sorry sorry sorry - maar ik had het zelf ook graag beter gezien. Saskia Noort is een grote naam, ik heb meer van haar gelezen en dit boek ligt onder haar niveau. Zoals ik net al zei: wat heb ik hier eigenlijk in gelezen? Wat is de noodzaak van dit verhaal, afgezien van het feit dat haar uitgever om de zoveel tijd een nieuwe thriller wil publiceren? Waarom moet ik als lezer dit verhaal interessant vinden?
Daar hoef ik natuurlijk geen letterlijke antwoorden op. Meestal geeft een boek die zelf. Een verhaal zuigt me mee, ik moet willen weten wie wat heeft gedaan, ik wil de personages leren kennen - en mede door de ongeloofwaardigheid heb ik dat hier niet. Het plot en de climax zijn nogal simpel, waar niets mis mee is, maar van een auteur van Saskia Noort verwacht ik meer.

Misschien is deze recensie gekleurd omdat ik net hiervoor die detective van Robert Galbraith las, dat kan. En misschien ook doordat de uitgever Koorts een 'literaire thriller' durft te noemen. Ik ben geen expert over literatuur en lectuur, maar literair is iets elitairs, iets goeds, iets bijzonders... Er is nauwelijks karakterontwikkeling in dit boek, de motivaties van personages zijn onduidelijk en het einde zou ik eerder in fanfictie over Twilight verwachten dan in een thriller. Het is gewoon een irritant boek. Vlot geschreven, maar qua verhaal stelt het weinig voor.

Cijfer: 4

1 opmerking:

  1. Helemaal mee eens.
    Dit boek pas nu gelezen maar wat een flutboekje zeg.
    Leuk voor op het strand maar wat dit met literatuur te maken heeft?
    Spannend vond ik het eigenlijk ook niet echt.

    BeantwoordenVerwijderen