woensdag 30 juli 2014

Project Vleeskeuring #4 - Genieten van Gedichten (met screenshots!)

Toegegeven: ik heb medelijden met jongens op Tinder. Sommige zijn oprecht op zoek. Die willen dolgraag een vriendin, zelfs als ze 123 kilometer bij hen vandaan woont of als ze haar ogen half dichtgeknepen heeft op haar niet al te flatteuze foto. Ik ben een ontzettende bitch omdat ik ze compleet verkeerde verwachtingen geef, maar ik ben gelukkig niet de enige. Eén van mijn Tindermatches blijkt ook een blog bij te houden over zijn avonturen. Hij is een stuk meedogelozer dan ik en hij is niet zo vriendelijk om zijn matches onherkenbaar te maken, dus nu ben ik weer helemaal gelukkig en voel ik me de goedheid zelve.


WAT ZITTEN ER VEEL SCHRIJVERS OP TINDER. Sorry, dat moest even in hoofdletters. Ik voel mezelf met mijn drie deelnames aan Write Now! ook een beetje hobbyschrijver. Het is schokkend om soortgenoten tegen te komen op een datingplatforum, onheilspellend bijna. Wat zegt dit over schrijvers en hun relaties? Oké, het is wel fijn om iemand te spreken die kan spellen, maar wat zegt dit over mijn toekomst? Heb ik wel een toekomst? Ben ik niet gedoemd om eeuwig op Tinder te hangen en te wachten tot iemand die ik nog nooit heb gezien één of andere rare kriebel in me losmaakt?

Als ik de schok van me af kan zetten, zie ik best voordelen. Schrijvers zijn origineel. Ze zijn vaak verknipt en gestoord. Ze maken gedichten om mijn aandacht te trekken. Ze leveren een boeiend gesprek op. Bovendien loopt het niet met alle schrijvers slecht af, want de hoofdpersoon van Moulin Rouge! is een mannelijke auteur. Hij wordt heel verliefd op iemand die hem ook leuk vindt, wat deze superromantische quote oplevert:
The greatest thing you'll ever learn is just to love and be loved in return.
Het is een beetje jammer dat zijn geliefde sterft aan de tering voordat ze samen gelukkig kunnen worden, maar goed, hij schrijft er wel een boek over.

Doordat ik zeventig mensen in m'n chatbox heb zitten, zie ik het niet altijd als iemand me aanspreekt. Deze creatieveling doet exact hetzelfde als de hoofdpersoon uit Mouline Rouge!: hij laat zich inspireren door zijn verdriet. Dames en heren, dat levert heuse poëzie op!


Na dit gedicht ging ik verder met negeren. Ten eerste omdat ik gewoon niet zo heel aardig ben en ten tweede omdat ik andere matches had die mijn aandacht vroegen. Maar deze persoon liet zich niet uit het veld slaan!


Goed geraden lieve Tindermatch, ik streef inderdaad naar de verhalen. En dit was het jouwe. Nog bedankt voor de wijze les, dan weet ik ook weer dat ik geen morning after-pil hoef te halen.

Iemand anders weet nog niet zeker of ik de ware ben. Gelukkig heeft hij een test bedacht om daarachter te komen.


Ik ben vast niet de enige die rare figuren tegenkomt op Tinder. En inderdaad, wanneer ik het hen vraag, zijn een paar matches ontroerd omdat ze eindelijk hun hart kunnen luchten.


 *


 *


Waarschijnlijk is er binnenkort meer te lezen over Queens op de blog (ik ga niet weer in discussie over 'het blog', daar doe ik gewoon niet aan) waarnaar ik aan het begin van dit bericht linkte, mocht je geïnteresseerd zijn. Dit is overigens geen afspraak met die match. Hij denkt dat ik niet kan schrijven, laat staan dat hij weet dat ik blog. Aan dat soort deals doe ik niet, je moet niet té persoonlijk worden.

Eén van mijn matches is een serieuze jongen die me wil laten weten dat hij echt geen player is. Tegelijk wil hij zijn gevoel voor kunst tot uiting brengen. Gelukkig blijkt hij ook praktisch ingesteld te zijn.


Dan stuit ik op een foto die ik echt leuk vind: een duiker. Iemand die dus in de zee tussen de vissen zwemt, onherkenbaar door de gekke bril op zijn hoofd. Een zwemmer is weer eens wat anders dan een wielrenner (die zijn er bijna even veel als schrijvers!), dus klik ik hem aan. Zeker na zijn begroeting, die me laat afvragen waarom hij 'vrouwen' als interesse heeft aangeklikt, kan ik het niet laten.


Soms ben ik flauw, soms lomp, soms vindingrijk. Meestal lomp. En nee lieve match, ik ken het dus helemaal niet. Sorry.


Ik besluit mijn romantische kant eens te verkennen. Geen goed idee, want er wordt letterlijk een grens tussen een andere match en mij gegooid. Hij spreekt de taal van de liefde niet.


Ik wist dat het me zou overkomen en inderdaad, op een gegeven moment gebeurt het: ik kom een Justin Bieber look-a-like tegen, inclusief de 'ik weet niet of ik moet poepen of dat ik zojuist een tapdansende eenhoorn heb gezien'-wenkbrauwen. Dat is niet eens wat me als eerste opvalt. Er is iets ergers.


Ook ontmoet ik iemand die wat menselijker is. Want we bedenken ons allemaal wel eens na een nachtje slapen, of toch niet?


Tot slot, als moraal van deze blog, wil ik jullie een wijze les meegeven. Of beter gezegd, dat mag deze match doen.


Never give up. Zelfs niet als je al vierentwintig uur genegeerd wordt, want je ziet: het levert je wat op, al is het maar een plaatje op deze blog!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten